Ο Θεσμός της εκκλησίας και η οικονομική κρίση.

Σάββατο, 25 Ιουνίου 2016 1:09 μμ |

Είναι γεγονός ότι η οικονομική κρίση και το μεταναστευτικό τράνταξαν συθέμελα την ελληνική κοινωνία και μας έδειξαν ποιοι ακριβώς είμαστε σαν λαός, σαν κοινωνία, σαν έθνος και σαν οργανωμένη χώρα. Η χώρας μας βρέθηκε απροετοίμαστη, ανέτοιμη και ανίκανη να προστατεύσει την ελληνική κοινωνία και ειδικότερα την ελληνική οικογένεια. Κάποιες από αυτές μάλιστα αφέθηκαν από την πολιτεία κυριολεκτικά στο έλεος του θεού. Η οικονομική κρίση και το προσφυγικό ζήτημα μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι οι μόνοι θεσμοί οι οποίοι είναι απολυτά οργανωμένοι δουλεύουν σωστά και έσωσαν την χώρα μας, είναι δυο θεσμοί «παρεξηγημένοι» και απόμακροι από τους περισσότερους πολίτες. Ας ξεκινήσουμε από τις ένοπλες δυνάμεις τις χώρας οι οποίες πήραν πάνω τους όλο το φορτίο του προσφυγικού ζητήματος και έβγαλαν την χώρα από τον βάλτο που είχε βουλιάξει . Ο άλλος θεσμός ο οποίος και αυτός ξελάσπωσε την χώρα από τις λεηλασίες και τους βανδαλισμούς και τις κλοπές είναι επίσης έναν άλλος «παρεξηγημένος» θεσμός, ο θεσμός της Εκκλησιάς της Ελλάδος.

Εδώ και πολλά χρόνια δηλώνω άθρησκος άλλα αυτό δεν μπορεί να με κάνει ανεύθυνο και να παραβλέψω την τεραστία προσφορά της εκκλησιάς σε όλους τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους την ώρα που την έχουν ανάγκη. Αναφερόμενος πάντα σε προσωπικά μου βιώματα θα ήθελα να αναφερθώ στον θεσμό της εκκλησίας και την ανταπόκριση της στις ανάγκες της κοινωνίας την ώρα της οικονομικής εξαθλίωσης έτσι όπως τον γνώρισα εγώ. Η Εκκλησία της Ελλάδος ανταποκρινόμενη στις ανάγκες των πιστών ανταποκρίθηκε αμέσως με διαφόρους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η διανομή φαγητού σε όλους του φτωχούς και τους άπορους. Έτσι κάποια στιγμή γνωρίζοντας τα προβλήματα από δυο φτωχές οικογένειες του χωριού μου αποφάσισα να τις βοηθήσω μεταφέροντάς τους κάθε ημέρα φαγητό από το συσσίτιο που διοργανώνει η εκκλησία της Ελλάδος στο σπίτι τους. Στην αρχή κατέφυγα στο πρεσβύτερο του Αγίου Αθανασίου της Λυγαριάς Λαμίας Κύριο Κωνσταντίνο Μακρή. Ο Πάτερ Κωνσταντίνος αφού ολοκλήρωσε τις απαραίτητες διαδικασίες μου έδωσε τα ανάλογα παραστατικά με παρέπεμψε στο Πάτερ Παναγιώτη στον Άγιο Αθανάσιο στα Γαλαναίηκα Λαμίας. Ο Πάτερ Παναγιώτης με την σοβαρότητα που τον διακρίνει μου ζήτησε μια σειρά από απαραίτητα παραστατικά για τις δυο οικογένειες . Αφού του τα παρέδωσα με ενημέρωσε ότι θα ελεγχτούν από την αρμόδια επιτροπή και θα με ενημερώσει τηλεφωνικώς. Πράγματι την επομένη Δευτέρα ενημερώθηκα ότι μπορώ να πηγαίνω να παίρνω φαγητό από τον Άγιο Αθανάσιο και να τα μεταφέρω στις δυο οικογένειες που είχαν ανάγκη.

Η αλήθεια είναι ότι όταν πήρα την απόφαση να ξεκινήσω την παραπάνω διαδικασία ποτέ δεν φανταζόμουν τι με περίμενε .

Ας ξεκινήσουμε από τα θετικά. Το πρώτο πού συνειδητοποίησα είναι ότι υπάρχει ένα πλήρες και απολυτά οργανωμένο από την εκκλησία σύστημα που σαν στόχο έχει την βοήθεια των φτωχών και ανήμπορων συμπολιτών μας. Υπάρχει ένα σύνολο εθελοντών που έχουν θέσει τον εαυτό τους στην υπηρεσία των συνάνθρωπων τους μέσω της εκκλησίας. Είδα πάνω από δέκα γυναίκες που με αγάπη και καλοσύνη μαγείρευαν πάνω από είκοσι πέντε μερίδες φαγητό την ημέρα, καθάριζαν την κουζίνα και διένεμαν το φαγητό σε άλλους όσους είχαν ανάγκη. Ας πάμε τώρα στα αρνητικά Αυτό που μου έκανε εντύπωση και με σοκάρισε κυριολεκτικά είναι η κακοήθεια κάποιων συνανθρώπων. Όταν έβγαινα από την εκκλησία με το φαγητό στα χέρια είδα μια ομάδα συμπολιτών μας που ήταν στημένοι έξω από την εκκλησία που σαν σκοπό είχαν να δουν ποιοι παίρνουν φαγητό από την εκκλησία. Ειλικρινά το σοκ ήταν απεριόριστο. Προσωπικά δεν το περίμενα γιατί δεν το σκέφτηκα, αλλά ούτε σκέφτηκα να ενημερωθώ από κάποιον. Μπορώ να πω ότι ήταν από τα πιο δυνατά σοκ της ζωής μου . Ο τρόπος που κοίταζαν, η λάμψη στα μάτια τους, οι γκριμάτσες στο πρόσωπο τους, ο τρόπος που γύρισαν και μιλούσαν μεταξύ τους ήταν πέρα από κάθε λογική. Δεν θέλω να συνεχίσω περισσότερο λίγο πολύ όλοι μας ζούμε στην ίδια κοινωνία και όλοι καταλαβαίνουμε τι θέλω να πω. Για το μονό που είμαι σίγουρος είναι ότι όλοι αυτοί πηγαίνουν κάθε Κυριακή στην εκκλησία κάνουν μεγάλους σταυρούς και φιλούν με ευλάβεια του χέρι του ιερέα. Είμαι όμως σίγουρος ότι οι συγκεκριμένοι "χριστιανοί" δεν έχουν καμία σχέση με τον θεσμό της εκκλησίας, αλλά ούτε κατανόησαν ποτέ τι είναι πραγματικά η εκκλησία. Συνειδητοποίησα επίσης ότι αυτός είναι ο σοβαρότερος λόγος που άλλες φτωχές οικογένειες που έχουν ανάγκη, δεν πάνε να ζητήσουν την βοήθεια της εκκλησίας. Τα μάτια και τα λόγια του κόσμου. Τελειώνοντας θα ήθελα να πω πως ο θεσμός της εκκλησία την ώρα που τον τόπο μας τον μαστίζει η οικονομική κρίση έχει ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας και έχει πληρώσει τις υποχρεώσεις της απέναντι σε αυτήν. Για την οικονομική κρίση δεν είναι υπεύθυνη η εκκλησία Αντίθετα η εκκλησία πληρώνει την κακοδιαχείριση και την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος. Επίσης η εκκλησία δεν είναι υπεύθυνη για την αμορφωσιά του συρφετού που συγκεντρώνετε έξω από την κάθε εκκλησία για να κακολογήσει, να διαβάλλει και να προβεί σε κάθε είδους κακοήθειες, υπεύθυνο για αυτούς είναι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Αν και άθρησκος θα είμαι ο τελευταίος Έλληνας που θα στραφεί εναντίων του θεσμού της Εκκλησιάς καταλαβαίνοντας την προσφορά της στην ελληνική κοινωνία (άλλοτε και τώρα) και πιστεύω ότι οποίος προσπαθήσει να διαλύσει τον θεσμό της εκκλησιάς είναι εκτός πραγματικότητας και επικίνδυνος για την χώρα. Η Ελλάδα είναι η τελευταία χριστιανική χώρα απέναντι σε μια λαοθάλασσα φανατικών μουσουλμάνων . Οι πολίτες μας χρειάζονται έναν θεσμό και μια ιδέα να τους κρατεί ενωμένους, είτε το θέλουμε είτε όχι η θρησκεία ανέκαθεν ήταν ο συνδετικός κρίκος που κρατούσε ενωμένους τους Έλληνες. Το ελληνικό κράτος μέχρι πρότινος γνώριζε αυτή την πραγματικότητα και είχε αφήσει την εκκλησία να κάνει την δουλειά της. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά με τον τελευταίο υπουργό παιδείας. Την στιγμή που για αμυντικούς και μόνο λόγους θα έπρεπε να αφήσει την εκκλησία να κάνει το έργο της , τις επιτίθεται με όλα του τα μέσα. Αυτό δείχνει ότι διοικούμαστε από ανθρώπους που είναι εκτός πραγματικότητας και επικίνδυνοι για τον τόπο.

Υ/Γ Από τον καιρό που ήρθα πιο κοντά στον θεσμό της εκκλησίας είναι αλήθεια ότι άλλαξαν και οι αντιλήψεις μου γύρω από αυτήν. Από όποιες πλευρές και να προσεγγίσουμε την εκκλησία (προσωπικές, φιλοσοφικές, θρησκευτικές κλπ) πρέπει να καταλάβουμε ότι η εκκλησία κάνει την δουλειά της και την κάνει σωστά. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε επίσης ότι η εκκλησία πληρώνει τα σπασμένα ενός σαθρού πολιτικού συστήματος που έχει τις ρίζες του στα χρόνια της οθωμανικής κυριαρχίας .


Let’s do it στην γειτονιά μας

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016 2:25 μμ |

Παλιότερα είχα ακούσει μια ιστορία σχετικά με τον τρόπο καθαρισμού και την διατήρηση της καθαριότητας σε μια Πόλη και θα ήθελα να την αναφέρω.

Κάποιος ειδήμονας του θέματος αναφερόμενος στο ακροατήριο έκανε την εξής ερώτηση.

-Πόσες ήμερες χρειάζονται για να καθαριστεί καλά μια πόλη;

Κάποιοι απάντησαν κάποιους μήνες, κάποιοι άλλοι κάποιες εβδομάδες, κάποιες ήμερες  κλπ.

Ο ειδήμονας του θέματος χαμογελώντας τους απάντησε απλά. Κάνετε λάθος , χρειάζεται  ελάχιστη ώρα προσωπικής εργασίας  από τον καθένα μας. Συνεχίζοντας, διευκρίνισε ότι για να διατηρηθεί καθαρή μια πόλη είναι αρκετό να ασχοληθούν οικιοθελώς οι κάτοικοι της  μερικά λεπτά την ημέρα με τον καθαρισμό  των δρόμων και των πεζοδρομίων που περικλείουν τις κατοικίες τους.

Πριν συνεχίσω θα ήθελα να λάβουμε υπόψη μας τα παρακάτω.

Τα συνεργεία του Δήμου όσες φιλότιμες προσπάθειες και να κάνουν είναι αδύνατον να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις μια σύγχρονης κοινωνίας για διάφορους λόγους, γιαυτο θα πρέπει οι πολίτες σε θέματα καθαριότητος θα πρέπει να είναι συμπαραστάτες και αρωγοί του δήμου.

Τα τελευταία χρόνια οι εθελοντικές οργανώσεις στην πόλη μας ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια και ενεργοποιούνται σε θέματα εθελοντισμού είτε μόνες τους είτε κάτω από την καθοδήγηση του δήμου σε συγκεκριμένες περιοχές της πόλης και των προαστίων. Αυτό σημαίνει ότι οι κάτοικοι της πόλης μας είναι  ευαισθητοποιημένοι και ο εθελοντισμός υπάρχει  και θα πρέπει ο δήμος για το καλό όλων μας να εκμεταλλευτεί αυτή την  εθελοντική ευαισθησία των κατοίκων.

Θέλω να πω πως θα ήταν ευλογία για την πόλη αν όλοι οι κάτοικοι της πόλης μας αποφάσιζαν συντονισμένα  να καθαρίσουν τις γειτονιές τους από κάθε λογής σκουπίδια.
Π.Χ. Αν αποφασιστεί ότι κάθε Τετάρτη όλοι οι κάτοικοι θα κατεβαίνουν από τις πολυκατοικίες και τα σπίτια τους γενικότερα για να καθαρίσουν την γειτονιά τους μέσα σε λίγο χρόνο όλη η πόλη μας θα είναι πεντακάθαρη χάρη στις προσπάθειες των κατοίκων μέσω του εθελοντισμού.  
Το παραπάνω παράδειγμα  το διαπιστώνω  καθημερινά  στην πράξη στις εργατικές κατοικίες στα Γαλαναίηκα που κατοικώ.

Όλες οι νοικοκυρές  που διαμένουν επί της Αλύτρωτων Πατρίδων κάθε μέρα από το πρωί μέχρι το βράδυ ανάλογα με τις δουλειές τους θα βγουν στον δρόμο και θα καθαρίσουν τα πεζοδρόμια και τον δρόμο από κάθε λογής σκουπίδια κρατώντας έτσι τον δρόμο και το πεζοδρόμιο ολοκάθαρο. 

Κύριε δήμαρχε της Λαμίας στην μέχρι σήμερα θητεία σας έχετε δείξει μια αξιοθαύμαστη υπομονή και εγκράτεια σε ότι έχει σχέση με τη κατάσταση που παραλάβατε αλλά και με την νοοτροπία της τοπικής κοινωνίας. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι στην πλειοψηφία της  τοπικής κοινωνία υπάρχει μια απαξίωση σε ότι έχει σχέση με τον εθελοντισμό και τα οφέλη του. Με την ανάδειξη του εθελοντισμού σαν άμεση προτεραιότητα σας η πόλη μας θα έχει μόνο οφέλη.
Καταρχάς οι πολίτες της πόλης μας θα αποκτήσουν αίσθημα
κοινωνικής προσφοράς το οποίο θα έχει σαν αποτέλεσμα να αλλάξει τον χαρακτήρα και την ιδιοσυγκρασία τους.
Μέσα από τις ομαδικές εμπειρίες του εθελοντισμού  οι εθελοντές θα ενισχύσουν τις καλές πλευρές του χαρακτήρα τους και διαμορφωθούν  σε καλύτεροι άνθρωποι,  πιο ενεργοί πολίτες, πιο  ανεξάρτητοι, πιο θαρραλέοι, πιο ανοιχτόμυαλοι και ποιο τολμηροί.
Για να είναι όμως καθολική και επιτυχημένη η εθελοντική κίνηση πρέπει να έχει την παρότρυνση, τον έλεγχο και την καθοδήγηση του δήμου και όχι μόνο.
Την συγκεκριμένη ημέρα της  εβδομάδος ή τις συγκεκριμένες ημέρες στις οποίες  η εθελοντική δραστηριότητα  θα έχει οριστεί από τον δήμο της πόλης,  όλοι οι αιρετοί με τον δήμαρχο επικεφαλής θα κατέβουν στον δρόμο έξω από τα σπίτια τους με μια σακούλα σκουπιδιών στα χέρια και θα δώσουν το παράδειγμα  ώστε να κάνουν  θεσμό τον εθελοντισμό για μια καθαρή πόλη.

 Απευθυνόμενος στην δημοτική αρχή της πόλης μας θα της πρότεινα να εξετάσει πολύ σοβαρά τις προοπτικές και τα ευεργετήματα του εθελοντισμού. Αν η παραπάνω δραστηριότητα γίνει θεσμός τότε θα μπορέσει να επεκταθεί σαν εθελοντικό σχέδιο δράσης  στις πλατείες , στα αλσύλλια κλπ.  Όπως βλέπουμε παραπάνω εθελοντές υπάρχουν πολλοί, ο τρόπος που θα τους εκμεταλλευτεί η τοπική κοινωνία είναι το ζητούμενο.


Καλό ταξίδι Κυρά Νίκη.

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016 10:32 μμ |

Ο Μήτσος, ο γείτονας μου, είναι ο καλύτερος μου φίλος . Μαζί με την σύντροφο του την Κυρά Νίκη έμεναν στο ισόγειο σε ένα δυάρι που είχαν αγοράσει. Με την Κυρά Νίκη είχαμε μια αμοιβαία εκτίμηση και έναν επίσης αμοιβαίο σεβασμό. Καλοσυνάτη, ευγενική και πολύ καλή νοικοκυρά. Της άρεσε να με αποκαλεί «άρχοντα της πολυκατοικίας». Όταν με φώναζαν μα πιούμε τσιπουράκια με τον άντρα της τα χέρια της έπιαναν φωτιά. Η θρακιώτικη καταγωγής φαίνονταν από τα μεζεκλίκια που έφτιαχνε. Τι να πρωτοδοκιμάσεις αφού το τραπέζι γέμιζε από εκλεκτά θρακιώτικα εδέσματα. Η Κυρά Νίκη είχε την συνήθεια όταν κάποιος έμπαινε στο σπίτι της έπρεπε να φύγει χορτασμένος η μάλλον σκασμένος από το πολύ φαγητό. Τα καλοκαίρια σχεδόν κάθε βράδυ την βγάζαμε οι τρεις μας στην αυλή τους είτε πίνοντας τσίπουρο είτε πίνοντας μπύρες. Θυμάμαι που μου έλεγε με καμάρι : Γιώργο εγώ είμαι για νεροχύτες και ότι άλλο έχει σχέση με τους νεροχύτες. Σήμερα το πρωί η Κυρά Νίκη ταξιδέψε μακριά για το μεγάλο ταξίδι χωρίς επιστροφή αφήνοντας πίσω έναν σύντροφο που το στόμα του έσταζε μέλι και καμάρι όταν αναφέρονταν σε αυτήν . Καλό σου ταξίδι Κυρά Νίκη ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει. Καλή δύναμη και κουράγιο για σένα φίλε μου Μήτσο.

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, πολύ περισσότερο το τρεις.

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016 1:42 μμ |

 

alt




















Κάποτε που είχα την επιχείρηση μου ένας από τους πλέων τακτικούς πελάτες μου ήταν ο Κυρ Γιώργης. Άνθρωπος σεμνός μετρημένος με λίγα λογία και αυτά με προσοχή. Ανήκε στην πάστα των παλιών Ελλήνων ,αυτών που σήκωσαν το βάρος του πολέμου και ανοικοδόμησαν την χώρα μας. Ήταν από αυτούς που πείνασαν δίψασαν και έχασαν δικούς τους ανθρώπους. Παρόλα αυτά όλη αυτή η γενιά στύλωσε το ανάστημα της και τα αποκαΐδια του πολέμου τα έκαναν κράτος .
Ο Κυρ Γιώργης λοιπόν ήταν πολύ καλός αφηγητής και εμένα μου άρεσε να τον ακούω. Κάποια στιγμή πάνω στην κουβέντα μου είπε. Γιώργο η ζωή πάντα σου δίνει τρεις ευκαιρίες για άλλα τα θέματα που θα συναντήσεις μπροστά σου.

Λέει η ζωή λοιπόν , την πρώτη φορά δεν ήξερε ας τον συγχωρήσουμε , την δεύτερη ήξερε αλλά δεν τα κατάφερε γιατί έπεσε σε δύσκολες εποχές δύσκολες καταστάσεις ας τον συγχωρήσουμε ξανά, αλλά αν δεν τα καταφέρεις και την τρίτη στο ίδιο θέμα είσαι αδικαιολόγητος και δεν σε συγχωρεί κανένας. Αυτό ισχύει για τα πάντα. Είτε γάμος είναι αυτός, είτε έρωτας είναι αυτός, είτε επαγγελματική δραστηριότητα είτε οτιδήποτε. 
Σαν στοχαστής της ζωής που είμαι η τουλάχιστον έτσι θεωρώ τον εαυτό μου πιστεύω ότι ο Κυρ Γιώργος έχει δίκιο.  


Το σύμφωνο συμβίωσης και η διαιώνιση του ανθρώπινου είδους.

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016 5:50 μμ |

Τελευταία όλο και περισσότερος λόγος γίνετε για το σύμφωνο συμβίωσης ανάμεσα στα άτομα του ίδιου φύλου.


Ξεκινώντας από τα αυτονόητα θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι η ύπαρξη μας όπως και η διαιώνιση μας σας είδος οφείλετε στην σεξουαλική  έλξη και την ηδονή- οργασμό  που προκαλείται ανάμεσα στα δυο φύλα. Στα πλαίσια της διαδικασίας για την διαιώνιση  των ειδών (γνωριμία , έρωτας, πάθος, σεξουαλική πράξη- οργασμός )  η  φύση δημιούργησε τις ερωτογενείς ζώνες για να είναι πιο έντονη η ερωτική επιθυμία και φυσικά η αναπαραγωγή των ειδών.  Χωρίς τον έρωτα την σεξουαλική ηδονή-οργασμό  δεν θα υπήρχε ζωή πουθενά.  Αυτή η δημιουργική  ηδονή ανάμεσα στα δυο φύλα είναι υγιής διότι έχει σαν αποτέλεσμα την διαιώνιση του είδους μας, εναπόκειται στους φυσικούς νόμους της εξέλιξης των ειδών και είναι το βασικότερο  δικαίωμα πάνω στη ζωή μαζί με το δικαίωμα στην τροφή.
Όμως  οι ερωτογενείς ζώνες μέσω των ενστίκτων στο πέρασμα της ανθρώπινης ιστορίας  δημιούργησαν διαφορές σεξουαλικές ιδιαιτερότητες (ομοφυλόφιλους, κοπρολάγνους , εφαψείες, ηδονοβλεψίες, σεξουαλικούς σαδιστές , σεξουαλικούς μαζιχιστές  κλπ) Το κατά πόσο είναι υγιείς οι παραπάνω σεξουαλικές ταυτότητες το έχει ξεκαθαρίσει η ίδια η φύση εδώ και εκατομμύρια χρόνια με την φυσιολογική αναπαραγωγή των ειδών .
 
Η σχέση ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φίλου σε σχέση με την φύση του άνθρωπου να αναπαράγει το είδος του  είναι μια στείρα σχέση που οφείλεται στο σαρκικό πάθος (sex) και όχι στην δημιουργία απογόνων σύμφωνα με τον δημιουργό μας όποιος ή ότι  και αν είναι αυτός ή αυτό. 
Ναι θα πει κάποιος η κάποια ομοφυλόφιλος ,  άτομα του ίδιου φύλου μπορούν να αγαπηθούν.  Ναι  μπορούν να αγαπηθούν αλλά αυτή η αγάπη θα οφείλεται καθαρά και μόνο στο πάθος της σάρκας και όχι της φυσικής και  δημιουργικής για την ζωή αγάπης που για  αιώνες έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα και ουσιαστικά είναι η βασική αιτία της ύπαρξης μας όπως αναφέραμε παραπάνω. Η φύση από μόνη της μέσω της δημιουργίας έχει καθιερώσει και έχει ξεχωρίσει τις σχέσεις και τα μέτρα που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους. Από εκεί και έπειτα κάποιοι άνθρωποι έχουν ξεπεράσει αυτά τα μέτρα (το παν μέτρον άριστον) για συγκυριακούς λόγους.
Εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι η σεξουαλική ταυτότητα του καθενός είναι σεβαστή όταν δεν είναι σαρκική αλλά συνειδησιακή και δεν προσβάλει, θίγει , η ενοχλεί τον κοινωνικό περίγυρο. Επίσης θα πρέπει όλοι στην κοινωνία που ζούμε να σεβόμαστε την αξιοπρέπεια, την τιμή, τις απόψεις και την ιδιαιτερότητα των συνανθρώπων μας και όχι μόνο την δικιά μας . Οι ομοφυλόφιλοι έχουν την τάση και την επιμονή να κάνουν επίδειξη σεξουαλικής διαφορετικότητας,  κάτι το οποίο ενοχλεί όλους τους άλλους πλην αυτών, έχουν επίσης την απαίτηση όλοι οι άλλοι να αποδεχτούν μόνο την δίκη τούς διαφορετικότητα χωρίς να κάνουν το ίδιο για τους άλλους .


Ας πάμε τώρα στο θέμα της υιοθεσίας που κατά την γνώμη μου είναι έγκλημα κατά της γενετήσιας ανάγκης του άνθρωπου να μεγαλώνει σύμφωνα με την φύση που του έδωσε ο δημιουργός του .  
Κάθε άνθρωπος που έρχεται στην ζωή έχει έμφυτη την ανάγκη να μεγαλώσει σε μια ετεροφυλική οικογένεια διότι έτσι ήταν και έτσι πρέπει να είναι, αν τον ενδιαφέρει  να συνεχίσει να υπάρχει σαν είδος πάνω στον πλανήτη. Καταρχάς τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια επειδή καθοδηγούνται από το σαρκικό πάθος δεν είναι σε θέση να καταλάβουν και να κατανοήσουν την ιδιαιτερότητα στο να μεγαλώνεις σωστά ένα παιδί επειδή δεν γνωρίζουν  τις έμφυτες  ανάγκες του να μεγαλώσει σύμφωνα με την φύση του φύλου που του έδωσε η ίδια η ζωή . Ένα παιδί λοιπόν μεγαλώνοντας ανάμεσα σε δυο άτομα του ιδίου φύλου που προσπαθούν να υποκαταστήσουν  την φυσική τάξη των γονέων έρχεσαι σε ρήξη με την φύση του. Σίγουρα θα μεγαλώσει με πολλά ψυχολογικά προβλήματα και πολύ πιθανών να καταλήξει και  αυτό ομοφυλόφιλο. Κάποιοι θα πουν ότι ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι μπορεί να μεγαλώσει ένα παιδί καλύτερα από ένα ετερόφυλο. Ναι μπορεί, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει την γενετήσια ανατροφή του άνθρωπου από ετερόφυλα άτομα που  έχει καθιερωθεί εδώ και εκατομμύρια χρόνια και έχει  περάσει στο υποσυνείδητο του. Καμία ομοφυλόφιλη  μητέρα η ομοφυλόφιλος πατέρας που θα προσπαθήσει να υποκαταστήσει  τον ρόλο της μητέρας θα μπορέσει να  αντικαταστήσει την σχέση που επί εννέα μήνες αναπτύσσεται ανάμεσα στην μητέρα και στο έμβρυο της, δεν γίνεται είναι ενάντια στην βιολογική σχέση που λέγετε μητρότητα.  Μια βιολογική μητέρα όπως έχει αποδείξει η ιστορία του ανθρώπινου είδους για το παιδί της μπορεί να κάνει τα πάντα από το να ξενυχτίσει , να δουλέψει σκληρά, να πουλήσει το κορμί της και πολλά άλλα.. Μια μητέρα επίσης  σε μια κρίσιμη κατάσταση για το παιδί της ξέρει υποσυνείδητα τι πρέπει να κάνει  χωρίς να το έχει ξανακάνει διότι έτσι της επιτάσσει η φύση της μητέρας εδώ και εκατομμύρια χρόνια.  Ένας άντρας που χάρη του πάθος του υποκαθιστά  την μητέρα δεν μπορεί, ακριβώς επειδή είναι άντρας ,έχει όρια.
Ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι αντρών που θέλει να υιοθετήσει ένα παιδί θα έχει τελείως διαφορετική συμπεριφορά απέναντι στο  υιοθετημένο παιδί από ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι γυναικών. Το ομοφυλόφιλο ζευγάρι των γυναικών σίγουρα θα τα καταφέρει πολύ καλύτερα από αυτό των αντρών λόγο της μητρότητας.
 Αυτή η διάφορα   ανάμεσα στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια  (ανδρών- γυναικών) από μονή μας δείχνει πόσο παράνομη και αντίθετη είναι απέναντι στην βιολογική φύση του ανθρώπου η υιοθεσία των παιδιών από ομοφυλόφιλα  ζευγάρια. 


Όλοι ζούμε σε μια κοινωνία που έχουμε το δικαίωμα και την απαίτηση να κρίνουμε τους άλλους όπως επίσης οι άλλοι έχουν το ίδιο δικαίωμα και την ίδια απαίτηση να μας κρίνουν από τα έργα μας και την συμπεριφορά μας. Ένας ομοφυλόφιλος (άντρας) της διπλανής πόρτας ο όποιος βγαίνει στον διάδρομο με  βαμμένα νύχια ,μάτια,  έντονα βαμμένα γυναικεία μαλλιά,  περίεργα ρούχα, τακουνιά κλπ γίνεται αντικείμενο ενδιαφέροντος  και συνειδησιακής επεξεργασίας των νέων παιδιών που δεν είναι ακόμη σε θέση να κρίνουν τι είναι σεξουαλική διαφορετικότητα.  Λογικό είναι λοιπόν να ενοχλεί τους γονείς της διπλανής πόρτας που αγωνίζονται να μεγαλώσουν και να δημιουργήσουν μια οικογένεια οι οποία θα συνάγει με τις ανάγκες μιας δημιουργικής κοινωνίας. Το ποιο είναι σωστό η λάθος για έναν έφηβο η ένα παιδί το κρίνουν μόνο οι γονείς του και οι δάσκαλοι του.  
Όσοι έχουμε μεγαλώσει παιδιά ξέρουμε πόσο εύκολο είναι να επηρεάσει (πολύ η λίγο) κάποιος για οποιονδήποτε λόγο την σειρά που έχουμε  επιβάλει στα παιδιά μας. Όλοι εμείς ξέρουμε ότι τα παιδιά πάντα εντυπωσιάζονται από κάτι διαφορετικό από τον τρόπο που μεγαλώνουν,  άσχετα αν είναι καλό η όχι για αυτά. Όλοι εμείς που μεγαλώσαμε παιδιά ξέρουμε ότι ένα βιβλίο που διάβασαν η ένας άνθρωπος που γνώρισαν η ένα παιχνίδι ακόμη που τους αγοράσαμε  κάποια στιγμή, μπορεί να τους αλλάξει   όλη τους την ζωή. Φανταστείτε λοιπόν πόσο εύκολα θα επηρεάσει ένα παιδί, έναν η μια έφηβο ένας επιδεικτικός ομοφυλόφιλος  που θα έχει καθημερινή επαφή μαζί του είτε μέσα στο σπίτι του,  είτε στον διάδρομο της πολυκατοικίας του, είτε στο σχολείο του.
Βέβαια ο κάθε ομοφυλόφιλος σε ότι έχει σχέση με τα παιδιά  μπορεί να πει η να δικαιολογηθεί όπως θέλει διότι δεν έχει και δεν γνωρίζει πως είναι να μεγαλώνεις παιδιά.  
Ξαναρχόμαστε πάλι στο θέμα του σεβασμού. Για να έχουμε λοιπόν μια σωστή κοινωνία και ο καθένας να βρίσκετε στην θέση την οποία του έχει καθορίσει η κοινωνία συμφωνά με τις επιλογές του θα πρέπει να καταστήσουμε σαφές σε όλους μας ότι  ο καθένας στην κρεβατοκάμαρα του μπορεί να κάνει ότι θέλει,  αλλά όταν θα βγει από αυτή οφείλει να μην κάνει επίδειξη διαφορετικότητας η οποία θα προέρχεται η θα προσδιορίζεται από την σεξουαλική του ταυτότητα.
Είναι σίγουρο ότι στα εκατομμύρια χρόνια της ανθρώπινης ιστορίας πολλοί άντρες Question mark  η πολλές γυναίκες συζούσαν  κάτω από την ίδια στέγη όμως ποτέ δεν προσπάθησαν  να υποκαταστήσουν τον ρόλο του φυσικού γονέα που έλειπε για το καλό των παιδιών. Τα παιδιά ήξεραν ότι μεγάλωναν με δυο γυναίκες η δυο άντρες κάτω από την ίδια στέγη άλλα ήξεραν ότι έχασαν τον φυσικό τους γονέα και τα μεγαλώνει  ο-η Άλφα η ο-η Βήτα μαζί με τον άλλο τους φυσικό γονιό για να τα βοηθήσουν να επιβιώσουν . Αντίθετα σήμερα τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια προσπαθούν να υποκαταστήσουν την έμφυτη ανάγκη του παιδιού να μεγαλώσει σε μια οικογένεια με ετερόφυλους γονείς.
Αν δυο άντρες η δυο γυναίκες  θέλουν  να ζήσουν μαζί είναι δικαίωμα τους και πιστεύω ότι θα είναι σεβαστό από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας μας . Μπορούν να ζουν σε ένα διαμέρισμα η σε ένα σπίτι μόνοι τους αλλά όταν θα βγαίνουν από αυτό και κλείσουν την πόρτα του σπιτιού τους,  από σεβασμό στον εαυτό τους και στον κοινωνικό τους περίγυρο   η σεξουαλική τους ταυτότητα θα πρέπει να μένει πίσω από την πόρτα. Την σεξουαλική τους ταυτότητα μπορούν να την κοινοποιήσουν στους φίλους τους,  γνωστούς τους,  σε όσους αγαπούν και σέβονται ή σε όλο τον κόσμο αλλά δεν μπορούν να κάνουν επίδειξη σεξουαλικής διαφορετικότητας σε κοινή θέα διότι  είναι πρόκληση για το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας μας . Νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο θα κερδίσουν την εκτίμηση και την κατανόηση του κόσμου (που πιστεύω ότι αυτό τους ενδιαφέρει)  αλλιώς θα κινούνται πάντα μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής ανέχειας .

Τα νέα από το εξωτερικό που ο νόμος έχει δώσει το δικαίωμα στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια να υιοθετούν παιδιά δεν είναι καθόλου ευχάριστα, αντίθετα θα έλεγα ότι είναι πολύ ανησυχητικά Η τραγική ιστορία του  David Reimer,  Του Robert Lopez  , και της η Dawn Stefanowicz   μόνο ανατριχίλα για το μέλλον αυτών των παιδιών  αλλά και το μέλλον του πολιτισμού μας δίνουν. Η Dawn Stefanowicz  μάλιστα της οποίας ο πατέρας ήταν ομοφυλόφιλος ,έχει δημοσιεύσει ένα βιβλίο , το «Έξω από Κάτω- Ο αντίκτυπος των ομοφυλόφιλων γονέων».   

 Επομένως σήμερα η υιοθεσία  παιδιών από ζευγάρια ομοφυλοφίλων δεν στοχεύει στην  διαιώνιση του είδους μας η την σωστή ανατροφή των παιδιών αλλά στον εγωισμό και στην εμμονή των ομοφυλόφιλων να αποδείξουν η να διεκδικήσουν κάτι που τους το έχει απαγορεύσει  η φύση που τους  δημιούργησε εδώ και εκατομμύρια χρόνια .   

Αλλά δυστυχώς η υπόθεση της υιοθεσίας από ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν είναι τόσο απλή και δεν σταματάει  εδώ.  Πάει πολύ μακριά Οι κοινωνικές προεκτάσεις της μας δείχνουν ότι δυτικός κόσμος έχει μπει σε κατάσταση κοινωνικού ευτελισμού. Ο δυτικός κόσμος έχει χάσει τις ανθρώπινες αξίες που τον οδήγησαν να γίνει το κυρίαρχο ον πάνω στον πλανήτη. Ο δυτικός άνθρωπος δεν ενδιαφέρετε πια  να αγωνιστεί και να κάνει παιδιά και ούτε τον ενδιαφέρει η διαιώνιση του είδους του. Τον ενδιαφέρει η καλοπέραση και η τεμπελιά. Προτιμάει την ανευθυνότητα  από την υπευθυνότητα και την αγωνιστικότητα.

Ανακεφαλαιώνοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι η ισορροπημένη  σεξουαλική μας ταυτότητα  είναι τόσο σοβαρή σαν υπόθεση διότι είναι η αιτία της ύπαρξης μας. Οποιαδήποτε αλλαγή η μετατροπή στην καθιερωμένη σεξουαλικότητα των ανθρώπων θα έχει άμεση επίπτωση στην ύπαρξη μας πάνω στον πλανήτη. Αν προσέξουμε καλά θα δούμε ότι η σεξουαλική ισορροπία ανάμεσα στα δυο φύλα στον δυτικό κόσμο έχει πάρει την κατιούσα.  Αυτό σαν κοινωνικό φαινόμενο δεν νομίζω να έχει περάσει απαρατήρητο από αυτούς που ενδιαφέρονται άμεσα  για το καλό η κακό του δυτικού πολιτισμού. Ιδικά το δεύτερο.

 Εδώ τίθεται άλλο ένα ερώτημα, η υιοθεσία των παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια  είναι μια κοινωνική μετάπτωση μαζί με τόσες άλλες που έχουν εμφανιστεί η είναι ένα κομμάτι ενός καλομελετημένου  σχεδίου από κάποιους που στόχο έχουν το δυτικό κόσμο;  Ίσως να είναι και τα δυο. Όλα δείχνουν όμως πως η κατάσταση έχει ξεφύγει και όταν κάποιος η κάποιοι συνειδητοποιήσουν το ύψος της κοινωνικής φθοράς που έχει πέσει ο δυτικός κόσμος θα είναι πια πολύ αργά. 

Υ/Γ. Το ερωτικό φιλί ανάμεσα στα δυο ομοφυλόφιλα ζευγάρια (δύο άντρες και δυο  γυναίκες) μέσα στην βουλή των Ελλήνων έδειξαν τον κοινωνικό ευτελισμό της ελληνικής κοινωνίας , κάτι που γνωρίζουν  πολύ καλά οι ομοφυλόφιλοι και το απεδίωξαν και με την βούλα. Κανείς δεν τόλμησε να αντιδράσει.  


Η γεωπολιτική σημασία του ελέγχου των στενών.

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015 4:39 μμ |

Αν κοιτάξουμε προσεκτικά στον χάρτη της περιοχής μας θα δούμε ότι τα Δαρδανέλια, η θάλασσα του Μαρμαρά και ο Βόσπορος (Istanbul Bogazi) είναι τα φυσικά γεωγραφικά όρια ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία. Επίσης συνδέουν την Μαύρη θάλασσα με το Αιγαίο και την μεσόγειο και λογικό είναι βάση των διεθνών συνθηκών που διέπουν το δίκιο των στενών, όποια χώρα τα κατέχει, αυτόματα ανακηρύσσετε σε τοπική στρατιωτική και οικονομική υπερδύναμη.

Από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδή για σχεδόν δύο χιλιετίες, ο έλεγχος των Στενών βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Ελληνορωμαϊκού κόσμου, αυτού που αποκαλούμε δυτικό πολιτισμό.
 Από το 1453 και μετά την πτώση της Πόλης ο δυτικός κόσμος μαζί με τον έλεγχο των στενών έχασε και την γεωπολιτική τους αξία που τον συνέδεαι με τον πλούτο της Μαύρης θάλασσας και της Υπερκαυκασίας.

Το γεωστρατιγικό ενδιαφέρον των αρχαίων Ελλήνων για τον έλεγχο των στενών φαίνεται από τους μύθους και τις παραδώσεις τους. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δημιουργήσει δεκάδες μύθους που δείχνουν ότι γνώριζαν πολύ καλά την περιοχή των Στενών αλλά και την Υπερκαυκασία (Ο μύθος με το Χρυσόμαλλο Δέρας). Ένας από τους πολλούς μύθους της ελληνικής μυθολογίας που έχει καθιερώσει διεθνώς το όνομα του Βοσπόρου ( αναλύεται ως βους βόδι + πόρος- πέρασμα), είναι ο μύθος της ιέρεια της Ήρας και ερωμένης του Δια, Ιώς που την μεταμόρφωσε σε αγελάδα για να την προστατεύσει αλλά καταδικάστηκε να έτσι περιπλανιέται στη γη μέχρι που διέσχισε το Βόσπορο και συνάντησε τον Προμηθέα. Αλλά και ο Τρωικός Πόλεμος ουσιαστικά ήταν η εκστρατείας των Ελλήνων για να αποσπάσουν τον έλεγχο των Στενών από την Τροία και την πρόσβαση τους στα χρυσοφόρα κοιτάσματα της Υπερκαυκασίας. Τα αρχαιοελληνικά αποικιστικά κύματα σταδιακά κατάφεραν να δημιουργήσουν μια γεωπολιτική κυριαρχία στα Στενά και μέσω αυτών κατάφεραν να αποκτήσουν τον οικονομικό έλεγχο της Μαύρης θάλασσας των χωρών που βρέχονται από αυτήν και της Υπερκαυκασίας. Από το 1453 και έπειτα η Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν νέα ανερχόμενη δύναμη κατανοώντας την γεωπολιτική αξία των στενών οργάνωσε από την αρχή την γεωπολιτική της στρατηγική επιλέγοντας για πρωτεύουσα της την Κωνσταντινούπολη.

Αργότερα, τον 16ο και τον 18ο αιώνα εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα των στενών, κατάφερε να αποκτήσει τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας και να την μετατρέψει σε Οθωμανική λίμνη αποκλείοντας έτσι τον Ρώσικο στόλο μέσα στην Μαύρη θάλασσα. Τα στενά όμως ανέκαθεν ήταν θέμα υψίστης στρατηγικής και οικονομικής σημασίας για την Ρωσία την Ουκρανία και τις άλλες χώρες της περιοχής που βρέχονταν από την Μαύρη θάλασσα, διότι ανέκαθεν ήταν η θαλάσσια έξοδός τους προς την μεσόγειο και το παγκόσμιο εμπόριο. Έτσι ο έλεγχος των στενών υπήρξε ανέκαθεν αντικείμενο πολλών εχθροπραξιών ανάμεσα στην Ρωσία και την Τουρκία με μακροχρόνιες πολεμικές αναμετρήσεις, με κορυφαία τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878. Ήταν όμως και σημείο ενδιαφέροντος και έριδας ανάμεσα στην Τουρκία την Ρωσία και τους συμμάχους. Οι σύμμαχοι πολλές φορές έχουν επέμβει είτε διπλωματικά είτε στρατιωτικά π.χ η επίθεση των συμμάχων στα Δαρδανέλια με την Εκστρατείας της Καλλίπολης το 1915 στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.

Όπως βλέπουμε τα οικονομικά και στρατιωτικά συμφέροντα των στενών είναι τέτοια που επηρέαζαν τα συμφέροντα όλων των μεγάλων δυνάμεων και των χώρων που βρέχονται από την μαύρη θάλασσα η έχουν οικονομικές συναλλαγές με τις χώρες που βρέχονται από αυτήν . Έτσι όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο στην συνέχεια και έπειτα από απαιτήσεις πολλών εμπλεκομένων κρατών, διάφορες διεθνείς συνθήκες έχουν ρυθμίσει τη χρήση των νερών για τα παραπλέοντα σκάφη. Με τη συνθήκη του Χιουνκάρ Ισκελεσί του 1833 και έπειτα από Ρωσική απαίτηση τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων μπορούσαν να κλείνουν για πολεμικά πλοία άλλων δυνάμεων. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Συνθήκη των Σεβρών του 1920 αποστρατικοποίησε τον πορθμό και τον έκανε διεθνή περιοχή υπό τον έλεγχο της κοινωνίας των Εθνών. Αυτό τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, που επανέφερε τα στενά στην Τουρκική επικράτεια αλλά επέτρεπε σε όλα τα πολεμικά και εμπορικά πλοία να διαπλέουν ελεύθερα τα στενά. Η Τουρκία αργότερα απέρριψε τους όρους της συνθήκης αυτής και επαναστρατικοποίησε την περιοχή των στενών. Η επιστροφή στο παλαιό αυτό καθεστώς επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη στην Ελβετική πόλη του Μοντρέ τον Ιούλιο του 1936. Η συνθήκη του Μοντρέ είχε σαν διαπραγματευτές τη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και τις τότε χώρες που βρέχονται από τη Μαύρη Θάλασσα. Στις 20 Ιουλίου 1936 που υπογράφτηκε η συνθήκη η Τουρκία αποκτούσε πάλι το δικαίωμα να οχυρώσει τα στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων. Την μέρα της υπογραφής 30.000 Τούρκοι στρατιώτες αναπτύχθηκαν στις επίμαχες περιοχές των στενών.

Έτσι πια νέοι κανονισμοί καθόρισαν το συνολικό εκτόπισμα των πολεμικών πλοίων που τα περνούν σε καιρό ειρήνης, ειδικά η Σοβιετική Ένωση δεν χρειαζόταν άδεια για τα δικά της πλοία, εκτός από τα αεροπλανοφόρα και τα υποβρύχια. Σε περίπτωση πολέμου, η Τουρκία μπορεί να απαγορεύει τη διέλευση πολεμικών πλοίων. Αν, όμως, δε μετέχει στον πόλεμο, δεν μπορεί να απαγορεύσει τη διέλευση ναυτικών δυνάμεων που εκτελούν απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών (του ΟΗΕ πλέον) ή δυνάμεων που ανήκουν σε κράτος με το οποίο έχει υπογράψει συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας (π.χ. χώρας μέλους του κατοπινού ΝΑΤΟ). Η συνθήκη αυτή, που είναι ακόμη σε ισχύ, μεταχειρίζεται τα στενά ως διεθνή διάδρομο για τη ναυτιλία, αλλά η Τουρκία διατηρεί το δικαίωμα να περιορίζει τη ναυτική κυκλοφορία για κυκλοφορία σε κράτη που δεν έχουν ακτές στη Μαύρη Θάλασσα (όπως η Ελλάδα, παραδοσιακά αντίπαλή της).

Από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, μέχρι το Φεβρουάριο 1945, όταν η Τουρκία ήταν ουδέτερη για το μεγαλύτερο διάστημα της σύγκρουσης, τα Δαρδανέλια ήταν κλειστά για τα πλοία των εμπόλεμων κρατών. Στις διασκέψεις κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Σοβιετικός ηγέτης Ιωσήφ Στάλιν απαίτησε ανοιχτά την παραχώρηση Σοβιετικών στρατιωτικών βάσεων στα Στενά, αν και η Τουρκία δεν είχε εμπλακεί στον πόλεμο. Αυτό το γεγονός, παράλληλα με τις απαιτήσεις του Στάλιν για επιστροφή στη Σοβιετική Ένωση των Τουρκικών επαρχιών Καρς, Αρτβιν και Αρνταχάν (που τις έχασε η Τουρκία με το Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878, αλλά τις επανέκτησε με τη Συνθήκη του Καρς το 1921) ήταν μία από τους κύριους λόγους που η Τουρκία αποφάσισε τη γενική της αρχή της ουδετερότητας στις εξωτερικές υποθέσεις.

Τα τελευταία χρόνια τα Στενά έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία για την πετρελαιοβιομηχανία. Το Ρωσικό πετρέλαιο, από λιμάνια όπως το Νοβορωσισκ, εξάγεται από πετρελαιοφόρα στη Δυτική Ευρώπη και τις Η.Π.Α. μέσω των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων. Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη τα γεωπολιτικά οφέλη των στενών έχει φτάσει στο σημείο να εκβιάζει ανοιχτά χώρες, πετρελαϊκές εταιρίες και διεθνείς οργανισμούς με στόχο τα παράλογα οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά οφέλη. Έτσι σήμερα πολλές χώρες έχουν μετανιώσει για τη συνθήκη Μοντρέ, κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες που ψάχνουν ευκαιρία για να ελέγξουν τη νέα οδό πετρελαίου στη γραμμή Καύκασος - Εύξεινος Πόντος - Βόσπορος - Δαρδανέλια - Αιγαίο. Έτσι πια φλερτάρουν ανοιχτά με τη Ρωσία για τον έλεγχο των στενών , της οποίας οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι αυτοί που μελλοντικά θα αντικαταστήσουν τις αραβικές χώρες στον εφοδιασμό της παγκόσμιας αγοράς. Επίσης άλλες δώδεκα χώρες που έχουν τεράστιες οικονομικές απώλειες λόγω της κατοχής των στενών από την Τουρκία την περιμένουν στη γωνία για να παραπατήσει, ώστε να μπορέσουν να προχωρήσουν στην αναθεώρηση της συνθήκης του Μοντρέ και να αποκαταστήσουν τον διεθνή έλεγχο των στενών όπως :Ρωσία, Γεωργία, Ουκρανία, Μολδαβία, Ρουμανία, Βουλγαρία αλλά και Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία και πάνω από όλους οι Ηνωμένες Πολιτείες που αναφέραμε πιο πάνω .

Από την άλλη πλευρά η Ρωσία από το 1700 ακόμη προσπαθώντας γίνει παγκόσμια υπερδύναμη, διεξήγαγε επί δύο αιώνες σειρά πολεμικών αναμετρήσεων εναντίον της Τουρκίας με κύριο στόχο την κατάκτηση της Κωνσταντινουπόλεως και τον έλεγχο των Στενών. Από τότε όμως σκοντάφτει πάνω σταθερή πολιτική των δυτικών Μεγάλων Δυνάμεων εκείνης της εποχής και αργότερα των ΗΠΑ. Στόχος των μεγάλων δυνάμεων τότε και των ΗΠΑ σήμερα (σε ότι έχει σχέση με τα Στενά) είναι να μην μπορέσει η Ρωσία να καταλάβει και να ελέγξει τα Στενά. Γι' αυτό και η παρακμάζουσα τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρήθηκε τεχνητά στην ζωή ως ο Μεγάλος Ασθενής, διότι η Δύση φοβόταν ότι αν τυχόν διαλυθεί θα διευκόλυνε την ρωσική κάθοδο στα Στενά. Έτσι την εποχή του Ψυχρού Πόλεμου, η Τουρκία βρήκε την ευκαιρία εντάχτηκε κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και θωράκισε τα Στενά από τις ρώσικες επιβουλές.

Σήμερα, η αποστασιοποίηση της Τουρκίας από την Δύση και η στροφή προς το Ισλάμ ( Αρχικά με το δόγμα του «Νέο-Οθωμανισμού» και στη συνέχεια με απανωτές αλλαγές στο εσωτερικό, η κυβέρνηση Ερντογάν μετέτρεψε την Τουρκία από μια κοσμική χώρα, σε μια χώρα που θυμίζει όλο και περισσότερο Ιράν) δημιουργεί στην δύση ανασφάλεια σχετικά με τον έλεγχο των Στενών. Ταυτόχρονα η ρήξη της Τουρκίας με την Ρωσία, και τις δυσκολίες που δημιουργεί η Άγκυρα στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα διά μέσου των Στενών, που προβλέπεται από τις διεθνείς συνθήκες, επαναφέρει στην επιφάνεια μέτωπα που είχαν κλείσει εδώ και δεκαετίες. Όλα δείχνουν ότι οδεύουμε προς αναθεώρηση του καθεστώτος που ισχύει για τα στενά. Ας ελπίσουμε όμως ότι οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής μας θα περιοριστούν μόνο σε αυτό. Τα τελευταία χρόνια μόνη της η Τουρκία με την αδιάλλακτη τακτική της άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στην περιοχή και δείχνει στη Ρωσία το δρόμο για το Αιγαίο και την μεσόγειο και όχι μόνο. Επίσης η ξεροκεφαλιά της Τουρκικής ηγεσίας δείχνει ότι η Τουρκική διπλωματία είναι εκτός πραγματικότητας και δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται όχι μόνο σε ολόκληρο τον πλανήτη άλλα ούτε στην γειτονία της.

 
Το κακό με την Ελλάδα είναι ότι δυστυχώς δεν έχει την κατάλληλη ηγεσία που θα χρειάζονταν για να εκμεταλλευτεί σωστά τις ερχόμενες εξελίξεις. 

Πηγή : https://averoph.wordpress.com/2015/12/23/%CE%B4%CE%B1%CF%81%CE%B4%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CE%B1/

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CF%8C%CF%83%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%82




Τσάρος εναντίον Σουλτάνου και η Ψωροκώσταινα.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015 3:15 μμ |

alt

Οι σχέσεις μίσους ανάμεσα στην Ρωσία και την Τουρκία κρατάνε από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα τότε που η Ρωσία κατάφερε να διώξει την Τουρκία από τον Εύξεινο Πόντο και τη Κριμαία. Παρόλα αυτά όμως η Τουρκία με την κατοχή των Δαρδανελίων κρατεί ουσιαστικά τα κλειδιά από την εξώπορτα της Ρωσίας διότι η συνθήκη του Μοντρέ κάνει μεν ελεύθερη την διέλευση των στενών σε ειρηνική περίοδο για όλα τα κράτη της Μαύρης Θάλασσας αλλά σε πολεμική περίοδο η Τουρκία έχει το δικαίωμα να κλείσει τα στενά για τους εχθρούς της και να τα ανοίγει για τους συμμάχους της. Σήμερα οι Σύμμαχοι της Τουρκίας είναι οι χώρες του ΝΑΤΟ, και εχθρός είναι η χώρα που θα ανακηρύξει η ίδια  οποιαδήποτε στιγμή θελήσει  αυτή . Επομένως η Τουρκία έχοντας τον έλεγχο των στενών οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να καθορίσει ποιοι είναι οι εχθροί της και να τους κλείσει την διέλευση των Δαρδανελίων. Επίσης η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και μπορεί επίσης να επικαλεστεί το άρθρο πέντε της συμμαχία και να ζητήσει την βοήθεια του όταν αυτή κρίνει ότι κινδυνεύει η ασφάλεια της. Από την άλλη πλευρά βλέπουμε ότι η Ρωσία είναι εγκλωβισμένη και απεγνωσμένα χρειάζεται έξοδο προς την μεσόγειο θάλασσα και ο Βλαντίμιρ Πούτιν απ ότι φαίνεται ανέλαβε να βρει τον τρόπο όποιος και αν είναι αυτός. Το γιατί τώρα, θα το δούμε παρακάτω. Όμως η έξοδος της Ρωσίας στην μεσόγειο θάλασσα έρχεται σε ρήξη με τα συμφέροντα της Τουρκίας. Όσες φορές προσπάθησε η Ρωσία να αποκτήσει τον έλεγχο των στενών αντιμετώπισαν την κοινή άρνηση των ευρωπαϊκών κρατών, με επικεφαλής την Αγγλία που υποστήριξαν τη Τουρκία. Η τελευταία προσπάθεια να τεθούν υπό έλεγχο της Ρωσίας τα στενά πραγματοποιήθηκε από τον Στάλιν, και η απάντηση σε αυτό ήταν η καταφυγή της Τουρκίας υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ. Σήμερα τόσο ο Πούτιν όσο και ο Ερντογάν ξέρουν ότι η γεωγραφία έχει καταδικάσει τις χώρες τους να βρίσκονται σε μόνιμη εχθρότητα αν όχι σε καθεστώς πολέμου. Τα προβλήματα ανάμεσα στις δυο χώρες δεν είναι μονό ο Εύξεινος πόντος , η Κριμαία που οι Νεότουρκοι πιστεύουν ότι έχουν ακόμη εκεί πατρογονικά δικαιώματα και τα στενά του Βοσπόρου, είναι η γενοκτονία των Αρμενίων η επιρροή στις θρησκευτικές και εθνικές μειονότητες κλπ. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Το 1982 προστέθηκε ένα ακόμη πολύ πιο σοβαρό. Το 1947 στην ανταρκτική ανακαλύφθηκε από Ρώσους επιστήμονες μια υποθαλάσσια οροσειρά που έφτανε μέχρι την Γροιλανδία και την ονόμασαν Λομονόσοφ. Αυτή η υποθαλάσσια οροσειρά είναι γεωλογικά η συνέχεια της Σιβηρίας. Σύμφωνα με το δίκαιο του ΟΗΕ αν μια χώρα έχει υποθαλάσσια οροσειρά η οποία είναι η γεωλογική συνεχεία μιας εξωτερικής γεωλογικής διαμόρφωσης τότε η υφαλοκρηπίδα της επεκτείνετε μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια από το τέλος της υποθαλάσσιας οροσειράς. Σύμφωνα με τη παραπάνω Συνθήκη για τον Νόμο της Θάλασσας του ΟΗΕ, οι χώρες που βρέχονται από τον Αρκτικό Ωκεανό δικαιούνται μία ζώνη αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης που εκτείνεται 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές τους, ενώ για να διεκδικήσουν περιοχές πέραν αυτής, πρέπει να αποδείξουν ότι ο βυθός αυτών είναι φυσική γεωλογική προέκταση της υφαλοκρηπίδας τους. Επομένως η υφαλοκρηπίδα της Ρωσίας και σύμφωνα με το δίκαιο της θάλασσας φτάνει μέχρι την Γροιλανδία και έτσι όλη η αρκτική της ανήκει. Με την παραπώ απόφαση του ΟΗΕ δεν έχουν συμφωνήσει και δεν έχουν υπογράψει δυο χώρες οι ΗΠΑ (λόγο αρκτικής) και η Τουρκία (λόγο Αιγαίου). Ο βόρειος πόλος διαθέτει το 25% των υδρογονανθράκων , 15% των άγνωστων κοιτασμάτων πετρελαίου και το 30% των άγνωστων αποθεμάτων φυσικού αερίου και επομένως η Ρωσία έχει την δυνατότητα να γίνει η μεγαλύτερη ενεργειακή δύναμη του Κόσμου. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ΗΠΑ δεν υπέγραψαν το δίκαιο της θάλασσας. Από την άλλη πλευρά η Τουρκία γνωρίζοντας ότι αν εφαρμοστεί τη ψήφισμα του ΟΗΕ δεν θα έχει υφαλοκρηπίδα που να της παρέχει κοιτάσματα δεν υπέγραψε και έθεσε θέμα αιτίας πολέμου την εφαρμογή του ψηφίσματος του ΟΗΕ στο Αιγαίο (Άκουσον άκουσον). Επομένως η Ελλάδα αν τολμήσει να το εφαρμόσει θα οδηγηθεί σε σύγκρουση. Ας μείνουμε για λίγο στην Ελλάδα πριν συνεχίσουμε με τα γεωπολιτικά παιχνίδια που εξελίσσονται γύρω μας. Για να χάσουν οι Ρώσοι την αρκτική οι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι καταρχάς , αργότερα και οι Τούρκοι που καίγονταν για το θέμα του Αιγαίου έπρεπε να βρουν ένα τετελεσμένο γεγονός μέσω της Ελλάδας ή της Κύπρου για να καταργήσουν την εφαρμογή του δικαίου. Έτσι η Ελλάδα και η Κύπρος σύμφωνα με πολλούς αναλυτές για να μην έχει ποτέ την δυνατότητα να εφαρμόσει το διεθνές δίκαιο οδηγήθηκαν σε οικονομική κρίση με την προοπτική να δεσμευτούν και να χάσουν τα κυριαρχικά της δικαιώματα αλλά και να καταστραφούν οικονομικά για τον ίδιο λόγο. Δηλαδή να χρεοκοπήσουν. Συμφωνά πάντα με πολλούς αναλυτές αυτός ήταν ο λόγος που ο Πούτιν και η Κίνα πρόσφεραν δάνειο στην Ελλάδα για να μην πάει στο ΔΝΤ. Γιαυτο τον λόγο χρεοκόπησαν την Ελλάδα και την έβαλαν στον μηχανισμό στήριξης για να μην υπάρξει ποτέ η πιθανότητα δημιουργίας τετελεσμένου γεγονότος  στο Αιγαίο για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου που θα μπορεί η Ρωσία να το χρησιμοποιήσει στη Χάγη (ως δεδικασμένο) και να κερδίσει την υφαλοκρηπίδα της αρκτικής.
Όμως η Κύπρος στην προσπάθεια της να επιβιώσει (να μην μπλέξει με το ΔΝΤ) τους χάλασε τα σχεδία και έκλεισε διμερή συμφωνία με το Ισραήλ που όμως βασιζόταν στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Αυτή την  ευκαιρία για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας εκμεταλλεύτηκε η Ρωσία και κατέβασε μέρος του στόλου της στην μεσόγειο. Όμως αυτή την στιγμή το Ισραήλ έχει παγιδευτεί όπως και οι ΗΠΑ στο διεθνές δίκαιο που με αυτό κερδίζει η Ρωσία την αρκτική και αυτό δεν το θέλουν καθόλου. Η Τουρκία επίσης νιώθει απομονωμένη και γαβγίζει. Έτσι τώρα η Ρωσία για να ισχυροποιήσει την θέση της και την θέση της Κύπρου παίρνει και αυτή άδεια με την gazprom για εξορύξεις και μάλιστα εκεί που οι Τούρκοι την θεωρούν δική τους ζώνη. Αν όντως αυτό συμβεί τότε τέρμα η υφαλοκρηπίδα για την Τουρκία και τέρμα η αρκτική για τούς Αμερικανούς και Ευρωπαίους.
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία βλέπουμε ότι το παιχνίδι εις βάρος της πατρίδος μας είχε ξεκινήσει από το 1982 και ήταν σχεδιασμένο από κάποιους ξένους οι οποίοι ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν και από κάποιους δικούς μας πολιτικούς, προδότες κατά συνείδηση. Αντίθετα η μικρή Κύπρος όχι μόνο δεν έπεσε στα δίχτυα τους αλλά κατάφερε με έξυπνο τρόπο να βγει από πάνω. Αλλά ας γυρίσουμε πάλι στο θέμα της υφαλοκρηπίδας. Τον Αύγουστο του 2007 η Ρωσία σε μια εντυπωσιακή επιχείρηση, έστειλε ρωσικά βαθυσκάφη στην υποθαλάσσια οροσειρά Λομονόσοφ του Αρκτικού Ωκεανού, για να «φυτέψουν» εκεί τη ρωσική σημαία. Η επιχείρηση αυτή προκάλεσε έντονες διπλωματικές εντάσεις με την Ουάσιγκτον. Επιπλέον συνέλεξαν δείγματα από τον βυθό, στη γεωλογική ανάλυση των οποίων η Μόσχα στηρίχτηκε και παρουσίασε τεκμήρια ότι η σύσταση του εδάφους είναι παρόμοια με εκείνη της ρωσικής υφαλοκρηπίδας, που σημαίνει ότι συνδέονται με το ρωσικό έδαφος. Μάλιστα νωρίτερα φέτος ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να φτιάξει στα ρωσικά εδάφη στην Αρκτική ένα ενοποιημένο δίκτυο ναυτικών βάσεων που θα είναι σε θέση να φιλοξενεί προηγμένης τεχνολογίας στρατιωτικά πλοία και υποβρύχια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατά καιρούς στείλει πυρηνικά υποβρύχια για περιπολία 150 μίλια έξω από την Αλάσκα, ενώ και η Νορβηγία έχει μετακινήσει όσο το δυνατόν βορειότερα την κύρια στρατιωτική της βάση στην περιοχή της Αρκτικής. Αλλά δεν είναι μόνο η Ρωσία και η Νορβηγία στην διεκδίκηση της υποθαλάσσιας οροσειράς . Η Δανία ζήτησε από τον ΟΗΕ την κυριότητα μιας έκτασης 900.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, 20 φορές μεγαλύτερη από την ίδια τη σκανδιναβική χώρα. Σε αίτημα που υπέβαλε στην Επιτροπή Ορίων Ηπειρωτικής Υφαλοκρηπίδας η Κοπεγχάγη υποστήριξε ότι η υφαλοκρηπίδα της ημιαυτόνομης χώρας της Γροιλανδίας εκτείνεται μέχρι τον Βόρειο Πόλο, κάτι που τη φέρνει σε ευθεία αντιπαράθεση με τις διεκδικήσεις της Ρωσίας και του Καναδά, αλλά και των ΗΠΑ και της Νορβηγίας που έχουν διατυπώσει αντίστοιχες αξιώσεις. «Η οροσειρά Λομονόσοφ αποτελεί φυσική επέκταση της υφαλοκρηπίδας της Γροιλανδίας. Ο Βόρειος Πόλος, που είναι ένα μικροσκοπικό, αυθαίρετο σημείο, πέφτει συμπτωματικά εντός αυτής της περιοχής», ανέφερε ο εκπρόσωπος της Γεωλογικής Υπηρεσίας Δανίας και Γροιλανδίας. Η οροσειρά Λομονόσοφ, που διασχίζει τον Βόρειο Πόλο, έχει μήκος 1.200 μιλίων.
Αλλά ας επιστρέψουμε στην Τουρκία και την Ρωσία. Όσες προσπάθειες και αν έγιναν η αν γίνουν στο μέλλον για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δυο χώρες θα αποβούν άκαρπες διότι η γεωγραφία τους έχει καταδικάσει σε ολική ρήξη η οποία επιδεινώθηκε από την επικράτηση των δυο ακραίων πρόεδρων και στις δυο χώρες. Στην μεν Ρωσία ο Βλαντίμιρ Πούτιν επιδιώκει να γίνει ο σύγχρονος Τσάρος της Ρωσίας και ο ηγέτης του ξανθού γένους που θα απελευθερώσει την Πόλη και από την άλλη ο Ταγίπ Ερντογάν ονειρεύεται να γίνει ο σύγχρονος σουλτάνος που θα αναστήσει την οθωμανική αυτοκρατορία. Έτσι και σύμφωνα με όλα τα παραπάνω είναι αυτονόητο ότι κάποια στιγμή οι δυο χώρες θα έφτανα στην σύγκρουση. Όσο υπήρχε το σύμφωνο της Βαρσοβίας απέναντι στο ΝΑΤΟ η ισορροπία του τρόμου επέβαλε στον πλανήτη μια αναγκαστική ειρήνη. Όταν όμως το σύμφωνο της Βαρσοβίας διαλύθηκε μαζί με την σοβιετική ένωση άνοιξε ο ασκός του Αιόλου. Η Ρωσία χρειάστηκε αρκετές δεκαετίας για να ξανασταθεί στα πόδια της και σήμερα υπό την ηγεσία του Πούτιν είναι πάλι μια από τις πιο ισχυρές χώρες του πλανήτη . Τα όνειρα και οι φιλοδοξίες των δυο ηγετών( Πούτιν και Ερντογάν)  τους ανάγκασαν να απλώσουν την τράπουλα τους στις χώρες της επιρροής τους. Και οι δυο όμως γνώριζαν πολύ καλά οι κάποια στιγμή τα προσωπικά του όνειρα και φιλοδοξίες θα φέρουν τους λαούς τους σύγκρουση. Για την αποφυγή αυτής της κατάστασης και την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στις δυο χώρες έγιναν πολλές και απεγνωσμένες προσπάθειες και για ένα διάστημα πήγαιναν πολύ καλά με αμοιβαίες υποχωρήσεις και από τις δυο χώρες. Αυτή η περίοδος της λυκοφιλίας έληξε όταν η Ρωσία αποφάσισε να υποστηρίξει τον πρόεδρο Ασαντ που αγωνίζονταν εναντίων του ισλαμικού κράτους. Ο Ερντογάν ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός του Άσαντ διότι υπολόγιζε στην ανατροπή του και στην μετατροπή της Συρίας σε μια ισλαμική ουνιτική χώρα υποτελής στον Ερντογάν και ίσως κομμάτι της νεοσύστατης οθωμανικής αυτοκρατορίας που ονειρεύονταν με αυτόν στην θέση του Σουλτάνου. Όμως η είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο της Συρίας διέλυσε τα όνειρα του Ερντογάν και τον ανάγκασε να αναδιπλωθεί. Πρώτον, εξασφαλίζει το πολιτικό μέλλον του Άσαντ. Η νέα Συρία, μπορούμε να πούμε, ότι θα είναι αλεβιτο-χριστιανο-σιιτική-σουνιτική και σίγουρα αντιτουρκική. Οι Ρώσοι του πήραν τη λεία μέσα από τα χέρια και ο Ερντογάν μοιάζει με εξαγριωμένο σκύλο. Η πανίσχυρη ρωσική παρέμβαση στη Συρία δεν ανέτρεψε μόνο τα αποτελέσματα στα πεδία των μαχών, αλλά κατόρθωσε να δώσει στην Ρωσία ηθικό πλεονέκτημα, να αποκτήσει πολύ καλές σχέσεις εμπιστοσύνης και σεβασμού με τις χώρες της περιοχής και, επιπλέον, να έχει ξεκινήσει την διαδικασία δημιουργίας ισχυρών θεμελίων αποκτώντας πανίσχυρο γεωπολιτικό, γεωστρατηγικό και οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ΗΠΑ και της Τουρκίας , των οποίων η πολιτική, αλλά κυρίως ο ρόλος, αποδείχθηκε  καταστροφικός για τις χώρες και τους πληθυσμούς της Μέσης και Εγγύς Ανατολής. Τρίτον , η Ρωσία και τώρα η Γαλλία, βάζουν ως τελικό στόχο την πλήρη εξάλειψη του ΙΚ, που αυτόματα σημαίνει την ενίσχυση των Κούρδων και τη μείωση της τουρκικής επιρροής στην περιοχή. Επιπλέον, κάνει τη Ρωσία σύμμαχο με το Ιράν, που αυτό σημαίνει ότι γίνεται ο κύριος σύμμαχος της Ρωσίας στην ανατολή, και μάλιστα τέτοιου τύπου, όπου και οι δύο πλευρές ενδυναμώνουν η μια την άλλη, και οι δύο εργάζονται για έναν κοινό σκοπό και επωφελώς και για τους δύο. Το Ιράν είναι ο βασικός ανταγωνιστής της Τουρκίας στον αγώνα για την περιφερειακή κυριαρχία. Αυτό συνέβαινε ιστορικά στο παρελθόν , το Βυζάντιο (το χώρο που γεωγραφικά καταλαμβάνει η Τουρκία) ήταν εναντίον των Ιρανών Σασσανιδών, έπειτα από τους Οσμανλήδες εναντίον των Σαφαριδών, και σήμερα ο σουνίτης Ερντογάν εναντίον των σιιτών Αγιατόλ. Αυτό σημαίνει ότι η ενίσχυση του Ιράν εκ μέρους της Ρωσίας θα ισοδυναμούσε με την κατάρρευση όλης της αυτοκρατορικής πολιτικής της Τουρκίας. Σύμφωνα με όλες τις παραπάνω εξελίξεις η τουρκική ηγεσία είναι έξω φρενών και θέλει με κάθε τρόπο να επιβάλει την έξοδο της Ρωσίας από τη Συρία. Η Τουρκία επανειλημμένως έκανε απειλητικές δηλώσεις και κινήσεις σχετιζόμενες με την υποτιθέμενη, παραβίαση των συνόρων της από την ρωσική αεροπορία, που επιχειρούν εναντίον των τρομοκρατών στη Συρία. Καμία άλλη χώρα, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ, δεν έχει κάνει τόσες επιθέσεις εναντίον της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής. Κάποιοι εμπειρογνώμονες δεν αποκλείουν ακόμη και τη συμμετοχή των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας και του Κατάρ στη τραγωδία του ρωσικού αεροπλάνου στο Σινά, αν και επισήμως αυτή η υπόθεση δεν εξεφράσθη ούτε μια φορά. Αναμφίβολα, με τις επιθέσεις στους πυλώνες ηλεκτρισμού της Κριμαίας ήταν σύμφωνοι οι Τζεμιλιώφ και Σία παρέα με τους προστάτες τους στην Άγκυρα. Στο πλαίσιο αυτό, η απόρριψη της ρωσικής ενίσχυσης στη Συρία εκ νέου άρχισε να φέρνει πιο κοντά τη Τουρκία με τις ΗΠΑ, καθώς ο Ερντογάν προφανώς θέλει να πιέσει τη Ρωσία με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ. Όλος αυτός ο εκνευρισμός που έχει καταλάβει την τουρκική ηγεσία την έκανε να προβεί σε μια σειρά από πράξεις απόγνωσης με τελευταία και πιο σοβαρή την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι από την ημέρα που δημιουργήθηκε το σύμφωνο της Βαρσοβίας και το ΝΑΤΟ δεν έχει σημειωθεί η παραμικρή εχθροπραξία. Δεν έχει γίνει ποτέ κατάρριψη αεροσκάφους ,δεν έχει γίνει η παραμικρή ανταλλαγή πυρών και αν έχει γίνει οι υπεύθυνοι και των δυο πλευρών τις συγκάλυψαν γνωρίζοντας τις συνέπειες. Η Τουρκία με την πράξη της να καταρρίψει το Ρωσικό μαχητικό έθιξε το κύρος των Ρώσικων ενόπλων δυνάμεων και λογικά θα έπρεπε άμεσα να υποστεί τις συνέπειες, διότι αν η Ρωσία αφήσει έτσι το επεισόδιο να περάσει, θα σημαίνει ότι αποδέχεται την ενοχή της ενώπιων της παγκόσμιας κοινής γνώμης και όλος ο κόσμος θα έχει την εντύπωση ότι Ρωσία τόλμησε να σηκώσει κεφάλι στην Τουρκία και η Τουρκία της το έκοψε βάζοντας την στην θέση της.
Σήμερα στην ανατολική μεσόγειο η Ρωσία έχει αναπτύξει πάνω από 12 πολεμικά πλοία συμπεριλαμβανόμενου του πυρηνοκίνητου πυραυλικού καταδρομικού «Μέγας Πέτρος» και του αεροπλανοφόρου καταδρομικού «Ναύαρχος Κουζνετσόφ» στο οποίο επεμβαίνουν μονάδες πεζοναυτών, επίσης τα «Νοβοτσερκάσκ», το περιπολικό «Νεουστρασίμι», τα μεγάλα αποβατικά πλοία «Σαμπάλιν», «Ναύαρχος Νεβελσκόι» και «Περεσβέτ». Επίσης υπάρχουν 28 μαχητικά όπως τα βομβαρδιστικά Su-24M , καταδιωκτικά Su-25 και τα υπερσύγχρονα μαχητικά Su-25 και Su-34 και δυο μεταγωγικά An- 124. Η Συρία παράλληλα διαθέτει 12 Su-24M , 12 Su-25 που έχουν μεταφερθεί στην Ανατολική μεσόγειο. Έχει επίσης τέσσερα αεροσκάφη πολλαπλών ρόλων Su -30. Εκτός από τα παραπάνω αεροσκάφη στην Συρία επιχειρούν δεκαπέντε πολεμικά ελικόπτερα όπως τα MI-17 ιδικά στον ραδιοηλεκτρονικό πόλεμο και τα μαχητικά MI-24 καθώς επίσης και άγνωστο αριθμό αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων S-400 . Κάποιοι πιστεύουν ότι πίσω από την κατάρριψη του Ρώσικου μαχητικού από δύο τουρκικά f16 κρύβετε μια μεγάλη βλακεία του Ερντογάν. Είναι όμως τόσο επιπόλαιος ο Ερντογάν;
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι τόσο απλά τα πράγματα . Πιστεύω ότι πίσω από την κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού παίζονται τεράστια παιχνίδια γεωστατικής τα οποία απορρέουν από την παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση η οποία διεθνώς εξελίσσετε εις βάρος των φτωχών και αδύναμων λαών. Ο Ερντογάν μπορεί να είναι ξεροκέφαλος αλλά δεν είναι τόσο ηλίθιος για να βάλει το κεφάλι του στο στόμα της αρκούδας και να προκαλέσει την Ρωσία στρατιωτικά γνωρίζοντας ότι η ρωσική στρατιωτική μηχανή είναι ικανή να περάσει πάνω από την Τουρκία και να την συντρίψει κυριολεκτικά. Πίσω από την κατάρριψη του Ρώσικου μαχητικού όπως αναφέραμε παίζονται τεράστια παιχνίδια στρατηγικής (Τουρκία ή ΗΠΑ-Τουρκία) που σαν στόχο έχουν να παγιδεύσουν τον Πούτιν. Αν προσεγγίσουμε με λογική το γεγονός, αλλά και γνωρίζοντας τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ (σχέσεις μαντρόσκυλου- αφεντικού), αντιλαμβανόμαστε πως η Τουρκία μέσω της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού αλλά και της δημοσίευσης του λυντσαρίσματος του Ρώσου πιλότου από τους τζιχαντιστές, είναι απλά το «τυράκι» στην παγίδα προς την Μόσχα. Η Τουρκίας αμέσως μετά συμβάν απευθύνθηκε στο ΝΑΤΟ, αντί να ειδοποιήσει την Μόσχα για την παραβίαση του ρωσικού πολεμικού στέλνοντας μήνυμα ειρήνης και να τελειώσει το θέμα εκεί και να μείνει ανάμεσα στις δυο χώρες. Με άλλα λόγια ο Ερντογάν με την ανατολίτικη κουτοπονηριά του, έκανε την ζαβολιά για να φανεί στα μάτια του μουσουλμανικού κόσμου σαν ο μεγάλος ήρωας-τιμωρός και αμέσως έτρεξε να κρυφτεί στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ ελπίζοντας ότι θα τον καλύψει στηριζόμενος στο άρθρο πέντε.
Όμως ο εκπρόσωπος των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, χαρακτήρισε το ζήτημα της κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους ως θέμα που αφορά τις κυβερνήσεις Τουρκίας και Ρωσίας, κρατώντας αποστάσεις από την Άγκυρα. Με άλλα λόγια η Τουρκία μετά το τουρκικό θρασύδειλο (χαρακτηριστικό γνώρισμα της Τουρκίας) χτύπημα, ήταν σίγουρη ότι θα υπήρχε άμεση και σκληρή ρωσική ανταπόδοση και μπορούσε έτσι να παρασύρει το ΝΑΤΟ να πάρει θέση και να υποστηρίξει στρατιωτικά την Τουρκία και μέσο αυτής όλον τον μουσουλμανικό κόσμο.
Όμως, ο Πούτιν δεν είναι τυχαίος, ούτε η ρωσική στρατηγική και πολιτική μπορεί να πιαστεί στα δίχτυα της Τουρκίας η των ΗΠΑ. Όπως επίσης η Ρωσία δεν έγινε υπερδύναμη κατά τύχη. Την δύναμη της την στηρίζει στην διπλωματία και στους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς οι οποίοι υποστηρίζονται από μια πρώτου μεγέθους στρατιωτική δύναμη. Η Ρωσία έχει αποδείξει ότι δεν σπαταλά την δύναμη της σε φτηνούς αντιπερισπασμούς ούτε σε ρεβανσιστικές ενέργειες αλλά αντίθετα έχει δώσει στοιχεία σοβαρής εξωτερικής πολιτικής και έχει καταστήσει σαφές σε όλο τον κόσμο πως η Μόσχα από μόνη της και χωρίς ξένες παρεμβάσεις αποφασίζει ποτέ ,που και ποιον θα αντιμετωπίσει. Με την κατάρριψη του ρώσικου μαχητικού το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος όπως τον ξέραμε δεν θα είναι πια ο ίδιος . Ο Ερντογάν κατά συνείδηση άνοιξε τις πύλες της κολάσεως όχι μόνο για τον δικό του λαό αλλά και για όλη την γειτονία. Όλα πια εξαρτώνται από τον Πούτιν (την μεγάλη καφέ αρκούδα) που σαν πολική αρκούδα ξέρει να περιμένει μέσα στον βαρύ πολικό χειμώνα. Ας κάνουμε υπομονή μέχρι την άνοιξη που θα βγει η αρκούδα από την φωλιά της, και τότε θα δούμε πολλά.

 

Πληροφορίες:  http://hopedies.pblogs.gr/2015/11/ti-symbainei-sthn-anatolikh-mesogeio-diabazeis-polla-mathaineis.html

http://defencenews.gr/index.php/energeiaka/1102-polemos-pente-xoron-gia-ton-ployto-tis-arktikis

https://averoph.wordpress.com/2015/11/26/%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B9%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B9%CF%83%CF%87%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%82-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B8%CE%B9%CE%BF%CF%82/

https://averoph.wordpress.com/2015/11/26/%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BA%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%B5-%CE%B8/

 


Το ημερολόγιον της αρχαίας Λαμίας

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015 10:43 μμ |

Πηγή:https://anihneftes.wordpress.com/2014/04/21/%CF%84%E1%BD%B8-%E1%BC%A1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CF%84%E1%BF%86%CF%82-%E1%BC%80%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%B1%CF%82/

- Ονομασία μηνών - Αφιερώσεις στους Θεούς - Εορτές - Πολιτιστικές εκδηλώσεις. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Aρχαιότατη η πόλη της Λαμίας, που η ίδρυσή της χάνεται στην αχλύ του μύθου και της ιστορίας. Οικοδομημένη σε δεσπόζουσα θέση, μοναδικό πέρασμα, σταυροδρόμι της Κεντρικής Ελλάδος, ήταν υποχρεωμένη να δέχεται συνεχείς επιδρομές και να είναι σε μία διαρκή εμπόλεμη κατάσταση. Παρόλα αυτά ανέπτυξε έναν δικό της εσωτερικό πολιτισμό και διακρίθηκε ανάμεσα στις άλλες ελληνικές πόλεις για το σωστότατο διαχωρισμό του χρόνου, αφού στην περιοχή γενικότερα διακρίνονταν χαρακτηριστικά οι τροπές του ηλίου.

Η μέτρηση του χρόνου άρχιζε την ημέρα της εαρινής ισημερίας και βασιζόταν στον κύκλο της σελήνης. Η εαρινή ισημερία ήταν η σπουδαιότερη, αφού η προηγούμενή της ήταν το τέλος του Χειμώνος, αυτή δε η έναρξη της νέας ζωής. Το ετήσιο χρονικό διάστημα το μετρούσαν σε τέσσερα ίσα μέρη, το καθένα απ΄τα οποία διαιρούσαν σε τρία τμήματα. Τα τέσσερα είχαν βάση τις τροπές του ηλίου, δηλαδή εαρινή ισημερία, θερινό ηλιοστάσιο, φθινοπωρινή ισημερία και χειμερινό ηλιοστάσιο. Με βάση την εαρινή ισημερία, διακρίνονταν τα διαστήματα (μήνες).

ΟΙ ΜΗΝΕΣ

α΄. ΛΥΚΕΟΣ (σελήνη Μαρτίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Μαρτίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Απριλίου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Είναι η περίοδος του φωτός και είναι αφιερωμένη στον Λύκεο Απόλλωνα, απ΄τον οποίο πήρε και το όνομα. Με την αPξηση των φυτών κατά την πανσέληνο, οι Λαμιείς, όπως και οι άλλοι αρχαίοι λληνες, παραλλήριζαν την ανάπτυξη της ψυχής. Αφορούσε όμως και την Ελευθερία, την λύτρωση της ψυχής από το γήϊνο περιβάλλον. Την περίοδο αυτή αρχίζει να υποχωρεί η νύχτα, παραχωρώντας όλο και μεγαλύτερη διάρκεια στην ημέρα, στο φως που κυριαρχεί ιδιαίτερα και αποδεδειγμένα στην περιοχή. Περίοδος που οι κυνηγοί επιχειρούν τις μεγάλες εξορμήσεις, με τις ανάλογες θυσίες και εορταστικές εκδηλώσεις και στην Αρτέμιδα, από την οποία περιμένουν εύνοια. Ο Μαλεαίος Δρυμός που υψωνόταν πάνω από τη Λαμία κυριαρχώντας στις νότιες πλαγιές της Όθρης, όπου είχε παραμείνει για αρκετό διάστημα και ο κένταυρος Χείρων κυνηγημένος απ΄το Πήλιο από τον Ηρακλή, παρείχε πλούσιο και εξαιρετικό κυνήγι. Την ίδια περίοδο και κατά την εορτή της Πασελήνου, τιμούνταν με εξαιρετικές τιμές και οι ''εφήμεροι άμπελοι'' προς τιμήν του Θεαινίου Διονύσου, κατά τις οποίες, μέσα σε μία ημέρα εκτελείτο συμβολικά ένας πλήρης κύκλος αμπελοκαλλιέργειας, όπου, μετά από μυστικές ιεροπραξίες και οργιώδεις χορούς Μαινάδων, των αποκαλούμενων Μυστιδών, του Θεού Διονύσου, ένα θαυματουργικό αμπέλι έκανε την εμφάνισή του και μέχρι τη νύχτα είχε παραχθεί από τους χυμούς του ερυθρός οίνος. Την περίοδο αυτή κυριαρχούσαν αγώνες με ανάλογες πολιτιστικές εκδηλώσεις, που συμβόλιζαν την αέναη κυκλική εναλλαγή των μορφών της πολυεπίπεδης ζωής, με το πέρασμα του ενιαυτού από τη νεκρή φάση προς τη ζώσα αναβλάστηση, το πέρασμα του ηλίου πάνω από το φράγμα ανάμεσα στο χειμώνα και το θέρος. Αγώνες και εκδηλώσεις, μιμούνταν, όχι μόνο το ρυθμό του κόσμου, αλλά τιμούσαν και την ύλη του σώματος δίνοντάς της υγεία, που ήταν απαραίτητη για την ύπαρξη υγιούς νου.

β΄. ΘΥΟΣ (σελήνη Απριλίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Απριλίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Μαΐου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Όμοιό του στη Θεσσαλία αποκαλούσαν Θύϊο και στη Βοιωτια Θυουΐο. Ήταν η περίοδος των μεγάλων θυσιών, η δε ονομασία του οφειλόταν στο δέντρο θύο, που ευδοκιμούσε ιδιαίτερα στις μεγάλες εκτάσεις της περιοχής του Μαλεαίου Δρυμού, πριν αυτός καταστραφεί από πυρκαγιά. Τα κλαδιά του θύου, τρυφερά καθώς ήταν αυτήν την εποχή, καιόμενα στα θυσιαστήρια ανέδιδαν εξαιρετική ευωδία που πλημμύριζε τους χώρους, ευχαριστούσε τους πάντες και όσους παρέμεναν περισσότερο χρόνο κοντά στα θυσιαστήρια τους κλυδώνιζε και τους έκανε να χρησμοδοτούν. Οι θυσίες, κατεξοχήν αμνοεριφίων, συνοδεύονταν από εορταστικές πομπές και εκδηλώσεις, που είχαν αφετηρία την Κεντρικί Αγορά (Αρχαία Οδό σήμερα) που βρισκόταν στην περιοχή της οδού Αινιάνων, όπου σήμερα βρίσκεται η πινακοθήκη Αλ. Κοντοπούλου. Κάποιες από τις εκδηλώσεις εκείνες διατηρήθηκαν με τη μορφή του κλήδονα.

γ΄. ΑΡΕΟΣ (σελήνη Μαΐου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Μαΐου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Ιουνίου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Με την ίδια ονομασία η περίοδος αυτή συναντάται και στη Βιθυνία. Ήταν άλκιμη εποχή, η γερή, η δυνατή, η δοκιμασμένη, αυτή που ενίσχυε, που παρείχε δυνάμεις, που τόνωνε, γι΄ αυτό ως απαραίτητο μετά το φαγητό ήταν καθημερινά το μέλι με το γάλα της αίγας. Ήταν ξεχωριστά αφιερωμένη στο νεαρό Δία, που ήταν προστάτης της μελισσοκομίας και του αμπελιού και τον αποκαλούσαν σε πολλά μέρη και (F)Βέλχανο. Αυτόν το αγένιο νεαρό Δία τον καλούσαν οι θρησκευτές να φέρει ως βιοδότης και αναβλαστικός Θεός, το μέγα δώρο της καρποφορίας και της ευτυχίας σε όλους τους ανθρώπους, στους καρπούς και τα ζωντανά. Στην εορταστική πομπή που σχηματιζόταν και ξεκινούσε από την περιοχή της παλαίστρας (γωνία των οδών Θερμοπυλών και Μιαούλη) πάνω από την οποία βρισκόταν και τα νεκροταφεία, και κατευθυνόταν προς την Κεντρική Αγορά, προηγείτο ένα αγόρι (παις) ''αμφιθαλές'' (που ζούσαν δηλαδή και οι δύο γονείς του), ήταν χρυσοστεφανομένο και κρατούσε στα χέρια του την ''κωπό'', ένα κλαρί διακοσμημένο με κοσμολογικά σύμβολα (ήλιος, σελήνη, γη). Όλοι οι λλοι που ακολουθούσαν, αντί για άνθη στα χέρια τους κρατούσαν και κουνούσαν, τρυφερούς βλαστούς από ένα είδος πουρναριού που δεν είχαν αγκάθια τα φύλλα του και φυόταν σε πολύ μεγάλες συστάδες, στις νότιες πλαγιές της Όθρης, (Παρασκευής Ταράτσας σήμερα) όπου την προηγούμενη της εορτής σαν εκδρομείς ανέβαιναν ομαδικά οι Λαμιείς και έκοβαν. Εκείνη η εκδρομή διατηρήθηκε μέχρι και μετά το 1940 την πρωτομαγιά.

δ΄. ΧΡΥΤΤΑΙΟΣ (σελήνη Ιουνίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Ιουνίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Ιουλίου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Εποχή που τη χαρακτηρίζει και παρουσιάζει η ξεραμένη γη, η πυρώδης, η γη που καίγεται, γι΄ αυτό στη Λαμία ήταν αφιερωμένη στον Ήλιο και στη Δήμητρα, η οποία ήταν προστάτιδα γενικά της περιοχής. Στις εορτές και πολιτιστικές εκδηλώσεις κυριαρχούσαν τα ''αρτοφόρια'', εορτές προς τιμήν της Δήμητρος Μεγαλάρτου ή Αρτοφόρου, στις οποίες τελούνταν πομπές με περιφορά φρεσκοψημένων άρτων, σπονδές και αρτοκλασίες. Ξεχωριστά τελούνταν και τα ''Μεγαλάρτια'' καθαρά γυναικείες εορτές, με λαμπρότατο εορτασμό, κατά τον οποίο πραγματοποιούνταν αναίμακτες θυσίες με προσφορά στη θεα αρτοσκευασμάτων φρεσκοψημένων που τα έλεγαν ''αχαϊνες''. Μέσα στη Λαμία υπήρχε μεγαλοπρεπέστατος Ναός της Δήμητρας, κοντά στη σημερινή πλατεία του Πάρκου ή Τσολιά, όπως βεβαιώνει και Ιωάννης Βορτσελάς, ο οποίος τον τοποθετεί στο τετράγωνο των οδών Καραγιανοπούλου-Βύρωνος-Χατζοπούλου-Διάκου, ενώ νότια της Λαμίας και περί τα 11 χλμ. ήταν το κέντρο των Αμφικτυονικών σε Ναό της Δήμητρας, με παλαιότερη ημερομηνία ύπαρξης και λειτουργίας του το - 1522 για την προστασία του οποίου ξεκίνησε το θέρος του -480 (την περίοδο της μεγαλύτερης εορτής της Σπάρτης, αφιερωμένης στον Κάρνειο Απόλλωνα, που απαγορευόταν κάθε άλλη ασχολία), ο βασιλιάς της Σπάρτης Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες, αφού ο Ναός κινδύνευε από τους Πέρσες και η Σπάρτη ως αμφικτυονίδα πόλη ήταν υποχρεωμένη από τον Αμφικτυονικό Νόμο να τον υπερασπίσει. Την περίοδο αυτή, η οποία άρχιζε το θερινό ηλιοστάσιο, οι πολιτιστικές - εορταστικές εκδηλώσεις ήταν κυρίως νυχτερινές, αναπέμπονταν ευχαριστίες προς τη Θεα, της οποίας παρακαλούσαν την εύνοια για καλή σοδειά και ικεσίες για διαφύλαξη της πόλης και της περιοχής από τον καύσωνα και την ξηρασία. Η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου, όπως προαναφέρθηκε, ήταν αφιερωμένη και στον Ήλιο το γιο του Φαέθοντα, που τιμούσαν με εκδηλώσεις ημέρας, αφού ο Ήλιος τιμούσε ιδιαίτερα την πόλη και την περιοχή της με τη μεγαλύτερη ετήσια ηλιοφάνεια. Καθαρά τοπικός μύθος αναφέρει ότι ο Φαέθων ερωτοτροπούσε με μια Λάμια που κατοικοέδρευε στο Λάμο ή Λαμό, , το μεγάλο ρέμα που χώριζε τους δυο λόφους της Λαμίας, τον ανατολικό (ακρολαμία ή Κάστρο) από τον δυτικό (α. Λουκάς) και απ΄το οποίο ασφαλώς πήρε και το όνομά της και η Λαμία, παρακαλούσε ο Φαέθων τον πάτερα Ήλιο να στέκει περισσότερο στην περιοχή, να λιάζει- θερμαίνει την αγαπημένη του και ο Ήλιος του έκανε το χατήρι.

ε΄. ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΟΣ (σελήνη Ιουλίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Ιουλίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Αυγούστου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Ήταν ξεχωριστά αφιερωμένο στον Ποσειδώνα και τη θάλασσα, η οποία έφτανε μέχρι τις παρυφές της Λαμίας, στην περιοχή της Νέας Άμπλιανης. Ο Ποσειδώνας ήταν από τους κατεξοχήν τιμώμενους Θεούς στη Λαμία και, όπως για τη Δήμητρα, υπήρχε μεγαλοπρεπέστατος Ναός, ο οποίος πιθανόν να ήταν νότια της αποκαλούμενης σήμερα ''αρχαίας οδού'' στη πινακοθήκη Α. Κοντοπούλου εκεί όπου υπήρχε υπαίθρια στάθμευση. Η Λαμία κυκλοφορούσε νομίσματα αφιερωμένα στον Ποσειδώνα, αλλά υπάρχει και ο μύθος, χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία, ότι η κόρη του Λάμια έδωσε το όνομά της στην πόλη. Την περίοδο αυτή ωρίμαζαν και οι σκέψεις, οι ιδέες, οι γνώσεις και οι αντιλήψεις ηθικών και συναισθηματικών καταστάσεων. Κατά την διάρκειά της τελούνταν μεγάλες θυσίες, πομπές, αρματοδρομίες, θαλασσινοί αγώνες, γυμνικοί, παίδων, εφήβων και ανδρών και παρατίθεντο και δημοτελή γεύματα και συμπόσια.

στ΄. ΠΑΝΑΜΟΣ (σελήνη Αυγούστου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Αύγουστου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Σεπτεμβρίου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Με την ίδια ονομασία το συναντάμε και στην Αιτωλία, και στη Βοιωτία και ήταν το σπουδαιότερο, αφού ήταν περίοδος βοηθητική, μεταβατική, ελεύθερη, ανακουφιστική με τα μελτέμια να κυριαρχούν, να απομακρύνουν τη φλόγα και να φέρνουν την ωραιότερη, γλυκύτερη και συμφερότερη εποχή της παγκαρπίας, το Φθινόπωρο ή Μετοπωρινή εποχή. Ήταν αφιερωμένη στον Μεταγείτνιο Απόλλωνα, που ήταν προστάτης των μετοικούντων και της εφαρμογής των καλών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Στη Λαμία, την περίοδο αυτή, ο επισκέπτης έβρισκε μια φιλοξενία ιδιαίτερης προσοχής, αξίας και σημασίας, καθώς και πολύ καλές σχέσεις. Ήταν εποχή που ανήκε στον καθένα και σε όλους, γι΄ αυτό και αποκαλέστηκε παναμός, από τη σύνθεση των λέξεων παν = όλος και αμός (εμός) = δικός μου (μας). Οι τελευταίες ημέρες της περιόδου αυτής ήταν ειδικά αφιερωμένες στη Δήμητρα, γι΄ αυτό τελούνταν στο Ναό της Πυλαίας Δήμητρας στην Ανθήλη ή Ανθηλή κοντά στα Θερμοπύλια, η Μετοπωρινή Αμφικτυονία, από τις πιο σημαντικές εκδηλώσεις (παλαιότερη χρονολογία τελέσεώς της αναφέρεται το - 1522 περίπου, που ήταν γνωστή ανά το Πανελλήνιο, με την κυριαρχούσα σ΄ αυτή υποχρεωτική εκεχειρία, πολύ πιο πριν καθιερωθεί αυτή στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

ζ΄. ΙΤΩΝΙΟΣ (σελήνη Σεπτεμβρίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Σεπτεμβρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Οκτώβριου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Ήταν η εποχή της σποράς και ήταν αφιερωμένο στην Ιτώνια Αθηνά και τον Διόνυσο. Η λατρεία της Ιτωνίας Αθηνάς ξεκίνησε από την Θεσσαλική πόλη Ιτών ή Ιτωνιάς, νότια της πόλης Φυλακη, στην περιοχή δυτικά του Αλμυρού. Ήταν πόλη της Αχαΐας Φθιώτιδος, που συμφώνα με την μυθιστορία την είχε χτίσει και ήταν προστάτης της ο Ίτων, γιος του Αμφικτύονα και εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας και , όπως λέγεται, ήταν βασιλιάς των Θεσσαλών και ευρετής της χύσεως του χαλκού, η δε Ιτωνία Αθηνά ήταν η κόρη του. Οι εορτές και εκδηλώσεις που τελούνταν στη Λαμία την περίοδο αυτή, κατά κύριο λόγο αφορούσαν και αναφέρονταν στη σπορά, από τις προετοιμασίες, στο όργωμα και γι΄ αυτό είχαν αναφορά στη Δήμητρα. Αναφέρονταν όμως και στον τρύγο, γι΄ αυτό είχαν και αφιερώσεις στον Διόνυσο, τον οποίο τιμούσαν με λαμπρότητα γενικότερα στην ''ευάμπελο Φθία'' και στη Λαμία, χωρίς όμως να αναφέρονται και οργιαστικές εκδηλώσεις τότε.

η΄. ΑΠΕΛΛΑΙΟΣ (σελήνη Οκτωβρίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Οκτωβρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Νοεμβρίου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Ήταν η περίοδος των μεγάλων Συνεδρίων, κατά τα οποία, στη Λαμία προσέρχονταν και κατέλυαν μετά τη Μετοπωρινή Αμφικτυονία παρά πολλοί αξιόλογοι ξένοι και συμμετείχαν στα Συνέδρια, τα οποία ουσιαστικά ήταν συνέχεια της Αμφικτυονίας. Ανάμεσα σ΄ αυτούς συμπεριλαμβάνονταν και μεγάλοι και ξακουστοί ποιητές, ρήτορες, ιστορικοί, γεωγράφοι, οι οποίοι έρχονταν να θαυμάσουν την πόλη και την ιδιομορφία των κατοίκων της, που φημίζονταν για φυσική απόδοση απόλυτης δικαιοσύνης. Αυτοί, επισκεπτόμενοι και την παλαίστρα, δίδασκαν στους αθλητές στις αίθουσες που αποκαλύφθηκαν και που κρατήθηκε μια μόνον, πλάι στη μεικτή αίθουσα που αποτελούσε το κονιστήριο, το ελειοθέσιο και το ψυχρό λουτρό (γωνία Θερμοπυλών και Μιαούλη), αφού σ΄ εκείνες τις αίθουσες λειτουργούσε και δημόσιο σχολείο για τους αθλητές, σύμφωνα με την αρχή: ''νους υγιής εν σώματι υγιές'' και του Αντισθένους το : ''Δει τους μέλλοντας αγαθούς άνδρας γενέσθαι, το μεν σώμα γυμνασίοις ασκείν, την δε ψυχήν παιδεύειν'' (πρέπει , εκείνοι που θέλουν να γίνουν ενάρετοι άνθρωποι, το μεν σώμα τους να γυμνάζουν στα γυμνάσια, την δε ψυχή τους να εκπαιδεύουν). Η περίοδος αυτή ήταν αφιερωμένη ιδιαίτερα στον Απόλλωνα, από τον οποίον πήρε και την ονομασία της, από τον διαλεκτικό τύπο Απελλών, αλλά ήταν αφιερωμένη και στη θεά του Κυνηγίου , την Αρτέμιδα, επειδή ήταν και περίοδος κυνηγίου και από την περιοχή, που ήταν και είναι κι ακόμα πέρασμα αποδημητικών πουλιών, που κατεβαίνουν από τις ψυχρές για τις θερμές χώρες για τον ερχόμενο χειμώνα. Στις εορτές και εκδηλώσεις, πρωτοστατούσαν θυσίες πτηνών, καθώς και γεύματα και δείπνα κυρίως με πτηνά, μετά από τα οποία υποχρεωτικά η κατ΄ έθιμο διανέμονταν βρασμένοι σπόροι, περιβρεγμένοι με γάλα αίγας και μέλι. Συμπεριλαμβάνονταν ακόμα και εκδηλώσεις που αναφέρονταν ιδιαίτερα στην αύξηση της νυκτός και μείωση της ημέρας.

θ΄. ΘΕΜΙΣΤΙΟΣ (σελήνη Νοέμβριου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Νοεμβρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Δεκεμβρίου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Ήταν περίοδος δικαστική και ήταν εξαιρετικά αφιερωμένη στον πάτερα των Θεών και ανθρώπων, τον Ξένιο Δία, Ναός και βωμός του οποίου υπήρχε στην περιοχή που περικλείεται από τις οδούς: Βύρωνος- Έσλιν- Σατωβριάνδου και Πατρόκλου, λίγο μέσα από το νοτιοδυτικό τείχος της πόλης. Ο Ξένιος Δίας για τους αρχαίους Λαμιείς, λειτουργούσε με το αναφερόμενο στην Οδυσσεια Ζ΄-207: ''Προς γαρ Διος εισίν άπαντες ξείνοι τε πτωχοί τε''. Η φιλοξενία εκείνη, δεν αναφερόταν μόνο στις σχέσεις που ενώνουν για πολλές οικογένειες που κατοικούν μεν μακριά η μία από την άλλη, σμίγουν δε σε κάποια χρονικά διαστήματα από αίτια κυρίως θρησκευτικά, αλλά είχε γενικότερη και ευγενέστερη υπόσταση και ήταν συνέχεια κατά κάποιον τρόπο της προηγούμενης περιόδου, αφού η φιλοξενία του Ξενίου Διός έπρεπε να προσφέρεται χωρίς διάκριση προς όλους ανεξαιρέτως, γνωστούς και αγνώστους και πιο πολύ σε φτωχούς και σε ζητιάνους, πολλοί από τους οποίους ήταν και ραψωδοί. Η συνήθεια αυτή κρατήθηκε αναλλοίωτη στη Λαμία μέχρι και μετά τη γερμανική κατοχή, οπότε άρχισε να ατονεί μέχρι που χάθηκε, ύστερα από την αλλοίωση του πληθυσμού της πόλης με την είσοδο και εγκατάσταση σ΄ αυτήν των καταδιωκόμενων. Αγαπημένο ιστόρημα στην αρχαία Λαμία αυτήν την εποχή ήταν το αφηγούμενο την φιλοξενία του Διός και του Ερμού από τα δύο γεροντάκια Φιλήμονα και Βαυκίδα. Την περίοδο αυτή διεξάγονταν και μεγάλες δίκες, που είχαν χαρακτηριστικό τους την απόδοση απόλυτης δικαιοσύνης. Γι΄ αυτό και στις εορταστικές εκδηλώσεις αυτή την περίοδο, που ήταν και πολυποίκιλες, τιμούσαν ιδιαίτερα το ήθος, την τάξη, το δίκαιο, το νόμιμο, το ορθό, το όσιο και ξεχωριστά το ισχύον έθος, με ιδιαίτερα βραβεία. Γαλουχημένοι με τις προαναφερόμενες αρχές και οι Λαμιείς δικαστές, διακρίθηκαν σε Αμφικτυονικά Συνέδρια για το απόλυτο ορθό, δίκαιο και αντικειμενικό τους πνεύμα, γι΄ αυτό και τιμήθηκαν κατ΄ επανάληψη με χρυσά βραβεία. Στις εκδηλώσεις προσφέρονταν θυσίες για καλή σπορά, για αποδοχή από τον Δία της προσφερόμενης γενικά φιλοξενίας και παντού κυριαρχούσε η διανομή βρασμένων πολύσπορων και μια εξαιρετική ποικιλία αρτοσκευασμάτων.

ι΄. ΒΥΟΜΙΟΣ (σελήνη Δεκεμβρίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Δεκεμβρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Ιανουαρίου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Ήταν η νεκρή περίοδος με τη συνεχή υγρασία, με χιόνια και κρύο και ήταν αφιερωμένη στον Ποσειδώνα, του οποίου επιδίωκαν την εύνοια, ώστε η υγρασία και τα νερά να μην βλάψουν τα σπαρτά και τη βλάστηση. Η ονομασία του πρέπει να οφείλετο στο ρήμα βύω που σημαίνει βουλώνω, κλείω, φράττω, γεμίζω, στουπώνω, αφού η περίοδος αυτή είναι κατεξοχήν κλεισμένη από συνεχή κακοκαιρία. Περιορισμένες πολύ ήταν και οι εορταστικές εκδηλώσεις, που είχαν πανηγυρικό τόνο μόνο κατά την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου και ήταν νυχτερινές.

ια΄. ΘΡΥΞΑΛΛΙΟΣ (σελήνη Ιανουαρίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Ιανουαρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Φεβρουαρίου και μετρούσε τριάντα μία ημέρες. Ήταν η περίοδος με τις Αλκυονίδες Ημέρες, αφού εκείνοι, χωρίς όργανα που υπάρχουν σήμερα, είχαν βρει ακριβώς και την ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου και είχαν υπολογίσει επτά μέρες πριν και επτά μέρες μετά την ημέρα αυτή, αποδίδοντας το φυσικό φαινόμενο που παρατηρούνταν στο διάστημα αυτό, με τον θαυμάσιο μύθο του Κύηκα και της Αλκυόνης, βασιλέων της Τραχίνας, που τιμωρήθηκαν από τον Δία για την οίηση, την έπαρσή τους. Ήταν η περίοδος της βαθιάς ζεστής ανάσας μέσα στη καρδιά του χειμώνα με το ευχάριστο άγγελμα ότι θα ξαναρχίσει σύντομα η νέα ζωή. Μια ευχάριστη ανάπαυλα, που οι Λαμιείς τη δέχονταν με απόλυτη ικανοποίηση, με κοινά δείπνα και συμπόσια, απ΄ τα οποία ξεπηδούσαν και ευχάριστες χαρούμενες εκδηλώσεις. Ακολουθώντας τη σταθερή μεταμφίεση της φύσης, επιχειρούσαν και οι Λαμιείς μεταμφιέσεις και μάλιστα απόλυτα εναρμονισμένες με τις θρησκευτικές δοξασίες. Ήταν αφιερωμένη κι αυτή στο Διόνυσο και στις εορταστικές εκδηλώσεις επικρατούσαν πομπές μεταμφιεσμένων, που ξεκινούσαν από την περιοχή της Παλαίστρας και ανέβαιναν με τραγούδι, γλέντι και χορό προς την κεντρική αγορά. Αλλά αυτές οι εκδηλώσεις συνεχίζονταν και στην αμέσως επόμενη περίοδο, καλύτερες και σημαντικότερες.

ιβ΄. ΓΕΥΣΤΟΣ (σελήνη Φεβρουαρίου)

Αποκαλούσαν το διάστημα από τα μέσα περίπου του σημερινού Φεβρουαρίου (στη νέα σελήνη) μέχρι τα μέσα του σημερινού Μάρτιου και μετρούσε τριάντα ημέρες. Ήταν η περίοδος της σπουδαίας ένωσης, της ζωής της χαμένης με την ζωή που αρχίζει. Ήταν η αρχή της αναγέννησης της Φύσης, που επιδρά καταλυτικά και στον άνθρωπο. Στο διάστημα αυτό εορταζόταν η μεγαλύτερη εορτή, τα Ανθεστήρια, καθιερωμένη από τον Αμφικτύονα, το γιο του Δευκαλίωνα και της Πύρρας και αδελφό του Έλληνα, τον αναμορφωτή της περιοχής και ιδρυτή των Αμφικτυονιών, της πρώτης ουσιαστικά καθιερωμένης και υποχρεωτικά τηρούμενης ειρηνευτικής περιόδου, με κυρίαρχη για πρώτη φορά την εφαρμογή της εκεχειρίας. Εκτός από τη συνέχεια των μεταμφιέσεων, οι οποίες τώρα ήταν συγκεκριμένες, αφού φορούσαν προσωπεία θεών, ήταν και κοινή εορτή των άνθεων και των αποβιωσάντων, γι΄ αυτό από την 11η μέχρι και τη 13η ημέρα του , εορτάζονταν κατά σειρά και ημέρα:

α') Τα Πιθοίγια ή ημέρα του Αγαθοδαίμονος : κατά την οποία άνοιγαν τους πίθους με τους ''νεανίες οίνους'' (τα καινούργια κρασιά) και με θυσίες και συμπόσια σε καθολική συμμετοχή αστών και αγροτών, ελεύθερων και μη, στεφάνωναν συμβολικά με άνθη τα κεφάλια των παιδιών που είχαν γεννηθεί την προηγούμενη χρονιά, με την έννοια ότι οι πεθαμένοι πρόγονοι ξαναγυρίζουν με την επιστροφή των άνθεων και με το νέο παιδί, το οποίο έπαιρνε τη θέση του χαμένου πρόγονου.

β') Οι Χοές (κύπελλα) : με πολυποσίες άκρατου οίνου , από συνδαιτυμόνες οι οποίοι ήταν στεφανωμένοι με άνθη και συνοδεύονταν από γλυκύσματα που αποκαλούνταν ''φινόδημοι''. Μεθυσμένοι έτσι επιχειρούσαν μεταξύ τους ανταλλαγές σκωμμάτων και ασκωλιασμούς. (Σκώμματα= λεκτικά πειράγματα και ασκωλιασμοί= πηδήματα και προσπάθειες σταθεροποίησης πάνω σε φουσκωμένα αλειμμένα με λάδι τομάρια τράγων ή και στο ένα πόδι με το άλλο να αιωρείται. Την ημέρα αυτή τη θεωρούσαν αποφράδα αφού έβγαιναν οι νεκροί και ο λαός κατέφευγε σε μια σειρά αποτροπιαστικών πράξεων. Συνεχίζεται αυτό και σήμερα σε πολλά μέρη , χωριά κυρίως, το πρωί της Καθαροδεύτερας.

γ') Οι χύτροι: που ήταν ημέρα επιμνημόσυνη με διανομή βρασμένων πανσπερμιών που όμως τα μαγείρευαν και με λαχανικά και τα σέρβιραν με ταυτόχρονη διανομή ανθέων. Στο τέλος των εορτασμών γινόταν η επάνοδος των ψυχών των νεκρών στον Άδη και ακολουθούσε εξορκισμός των αρνητικών ψυχικών οντοτήτων με την ομαδική κραυγή : ΘΗΡΑΖΕ ΚΗΡΕΣ ΟΥΚΕΤ΄ΑΝΘΕΣΤΗΡΙΑ. Στη διάρκεια της τρίτης ημέρας διοργανώνονταν και αθλητικοί αγώνες που λέγονταν ''χύτρινοι'' με απονομή των επάθλων από τον πρώτο άρχοντα της πόλης ( η Λαμία είχε τρεις άρχοντες). Σε όλη την διάρκεια έκαναν σπονδές στον Διόνυσο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όπως σαφώς γίνεται αντιληπτό, εκείνο που επικρατούσε σε όλες τις ετήσιες εκδηλώσεις ήταν η Ευσέβεια (προς τους Θεούς), γύρω από την οποία καθορίζονταν τα δρώμενα. Επίσης , συνήθειες και εκδηλώσεις που φαίνονται ξενόφερτες, ειναι γνησιότατες τοπικές από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως για παράδειγμα οι μεταμφιέσεις, όπου στις σημερινές προσωπίδες υπήρχαν τα προσωπεία, οι βρασμένοι σπόροι κ.α. Κέντρα όλων των εκδηλώσεων ήταν η Κεντρική Αγορά και η Παλαίστρα, που βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο των νεκροταφείων. Τέλος οι θαλασσινές εκδηλώσεις γίνονταν στην περιοχή κάτω από την σημερινή οδό Κύπρου, ανατολικότερα της οδού Αμφικτυόνων, με βόρειο άκρο το όριο της Λεωφόρου Ελευθερίας.

Βιβλιογραφία: Βορτσελά Ιων. ΦΘΙΩΤΙΣ Γαρδίκη Δημ. ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ Γεωργαλά Γ. ΠΟΙΟΙ ΗΣΑΝ Ρασσιά Βλάση ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΙΕΡΟΠΡΑΞΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Ρ. Γκρέιβς ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ Δημητράκου ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ 15 ΤΟΜΟΙ Εκδοτική Εστία ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΛΕΞΙΚΟ ΕΡΓΩΝ 6 ΤΟΜΟΙ Πασσά Ιων. ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ Τατσόμοιρος Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΕΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Σύντομος σύνδεσμος -shortlinh- ρθρου: http://wp.me/p2VN9U-Dd

 


Λυγαριά Λαμίας. Ιδιοκτησιακό καθεστώς της Τσοπαλνάτας μετά την απελευθέρωση.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015 3:05 μμ |

alt Μετά το πέρας της επανάστασης και την δημιουργία του Ελληνικού κράτους στην επαρχεία Ζητουνίου υπήρχαν σαράντα εννέα χωριά ,τα τριάντα επτά ήταν τσιφλίκια ανάμεσα τους και η Τσοπαλνάτα τα οποία κατείχαν τούρκοι τσιφλικάδες και δώδεκα κεφαλοχώρια. Την εποχή της τουρκοκρατίας το τσιφλίκι της Τσοπαλνάτας άνηκε στην Σαϊδέ χανούμ κόρη του Βελή πασά , μαζί με το Κόμμα, τη Μεγάλη Βρύση ,το Αχλάδι και την Σουβάλα . Τα χωριά τα οποία ήταν κτισμένα νότια του Σπερχειού ποταμού ονομάζονταν (εδώθε του Σπερχειού) και μετά την επανάσταση θεωρήθηκαν ((εθνικές γαίες)) διότι απελευθερώθηκαν κατά τον επαναστατικό αγώνα και στην αρχή απαγορευόταν η πώληση τους. Τα χωριά που ήταν κτισμένα βόρια του Σπερχειού ποταμού ονομάζονταν (εκείθε το Σπερχειού) η αγοροπωλησία επιτρεπόταν κανονικά διότι είχαν περιέλθει στο ελληνικό κράτος αντί χρηματικής αποζημίωσης ανερχόμενης στα σαράντα εκατομμύρια γρόσια, έπειτα από ειδική συμφωνία που έγινε στην συνθήκη του Λονδίνου. Ο πρώτος τσιφλικάς της Τσοπαλνάτας ήταν ο Ευάγγελος Μπαλατσός με τους συντρόφους του . Η αγοροπωλησία του τσιφλικιού της Τσοπαλνάτας έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1836 και στις δύο γλώσσες ελληνικά και τουρκικά ,οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν αργότερα στα δικαστήρια για της διάφορες προστριβές που προέκυψαν. Ο Β. Μπαλατσός και οι σύντροφοι του αγόρασαν την Τσοπαλνάτα αντί 64.000 γρόσια και τρία ζευγάρια αντί 9 ή 10000 γρόσια και σύμφωνα με κάποιες άλλες πληροφορίες για 13000 γρόσια. Τα δύο ζευγάρια αγόρασε ο Δρόσος Μανσόλας και ένα ο Παπαστάθης . Εδω θα πρέπει να επισημάνουμε οτι δεν υπήρχε αγωνιστής Παπαστάθης Ίσως αυτός που αγόρασε το ένα ζευγάρι γης να ήταν ο ιερέας απο την Τσοπαλνάτα Ευστάθιος Οικονόμου. Μετά από χρόνια μπήκαν καινούργια πρόσωπα στο τσιφλίκι. Πρώτος ο άλλος αγωνιστής του εικοσιένα Δημήτριος Λιάκος που έγινε και γαμπρός του Βαλατσού. Αργότερα ήλθε ο Γάτος από την 'μφισσα και οι συγγενείς και γαμπροί του οι οποίοι αγόρασαν ένα κομμάτι του τσιφλικιού. Την ίδια εποχή στην Μπεκή τσιφλικάς ήταν ο Δημ. Κεμπρέκος και απότι φαίνεται ήταν σε συνεχείς προστριβές με τον Β. Βαλατσό για το θέμα του Μπεκιορέματος. Οι παραπάνω προστριβές συνεχίσθηκαν και μετά τον θάνατο των δύο τσιφλικάδων από τους εκάστοτε προέδρους των δύο κοινοτήτων. Τελικά την λύση για το Μπεκιόρεμα την έδωσαν τα δικαστήρια γύρω στο 1950-60 την εποχή που στη Λυγαριά πρόεδρος ήταν ο Ευάγ. Λιάκος.

Λυγαριάς Λαμίας. Το εκκλησιαστικό καθεστώς της Τσοπαλνάτας

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015 2:37 μμ |

alt
ΙΕΡΟΙ ΝΑΟI 

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ




Ο ναός του Αγίου Γεωργίου γνωρίζουμε ότι υπήρχε από την εποχή της τουρκοκρατίας, τον συναντάμε για πρώτη φορά στα πρωτόκολλα αλληλογραφίας του 1887 για τον διορισμό του ιερέως Γεωργίου Χρίστου από τις Κομποτάδες. Στο σημείο που ήταν κτισμένος ο Άγιος Γεώργιος υπάρχει ακόμη σήμερα το τοπωνύμιο Άγιος Γεώργιος και βρίσκεται βορειοδυτικά του σιδηροδρομικού σταθμού της Λυγαριάς. Σήμερα στην ίδια θέση η οικογένεια του Αντρέα Καραγιώργου έχει οικοδομήσει μια καινούργια εκκλησία με το όνομα Άγιος Γεώργιος.

ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
Η ανέγερση του Αγίου Αθανασίου θα πρέπει να τελείωσε το έτος 1897 σύμφωνα με την πλάκα που υπάρχει πάνω από την δεξιά πόρτα της εκκλησίας, για να εξυπηρετεί της θρησκευτικές ανάγκες των κατοίκων του νέου χωριού. Ίσως θα πρέπει να μελετήσουμε την πιθανότητα αν η ονομασία καινούργιας εκκλησίας είχε κάποια σχέση με τον Άγιο Αθανάσιο της Μπεκής ή με κάποια θρησκευτική ή αγωνιστική επέτειο. Κάποτε ρώτησα τον Ηλία Κοντογιώργο για το πότε κτίστηκε ο Άγιος Αθανάσιος και μου απάντησε πως ο ναός υπήρχε πριν να γεννηθεί και πώς το μόνο που θυμάται ήταν πώς το νερό στην εκκλησία το έφερε κάποιος Καρκαντάς. Σήμερα αυτή η οικογένεια δεν υπάρχει στο χωριό.

 ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ 

alt












Η Παναγίτσα είναι ένα μικρό εξωκλήσι το οποίο είναι κτισμένο στην άκρη του χωριού κάτω από τον λόφο Καμζόραχη. Η Παναγίτσα κτίσθηκε γύρω στο 1950-1960 από διάφορες δωρεές.


ΙΕΡΕΙΣ 

alt
  
Ο πρώτος ιερέας της Τσοπαλνάτας μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους ήταν όπως θα δούμε από την παρακάτω αλληλογραφία ο Γεώργιος Δούβαρης, για τον οποίον δεν ξέρουμε, ούτε από που κατάγεται, ούτε τι γραμματικές γνώσεις είχε, αλλά ούτε και από ποιόν χειροτονήθηκε. Διατέλεσε Ιερέας στην Τσοπαλνάτα από τις 6 Φεβρουαρίου 1834 σύμφωνα με τα πρακτικά έως τις 29 Δεκεμβρίου 1834 όταν τον αντικατέστησε ο Ευθύμιος Οικονόμου. Ο Γεώργιος Δούβαρης παρέλαβε Ιερέας στην Τσοπαλνάτα με την παρακάτω αλληλογραφία.
Α.π.39/ . 6 Φεβρουαρίου 1834. Εδόθη προς τον αιδεσιμώτατον κύριον παπά-Γεώργιον Δούβαρη η ενορία των χωρίων Τσοπανλάτες και Δαϊτσάς, συγκειμένης εξ οικογενειών εξήκοντα τριών.
Α.α.269.12-4-1834. Εδόθη ενταλτήριο προς τον Αδεσιμότατον παπά-κυρ- Γεώργιον Δούβαρη. Ορίζεται εξομολογητής των χωρίων Τσοπαλνάτας ,Δαϊτσάς και Μπεκής. Εδώ βλέπουμε ότι ο Παπαδούβαρης είχε αποκτήσει αρκετό κύρος και ορίστηκε εξομολογητής σε τρία χωριά. Τον Γεώργιο Δούβαρη αντικατέστησε ο Ευθύμιος Οικονόμου σύμφωνα με την παρακάτω αλληλογραφία.
Α.Πρ.836/. 29 Δεκεμβρίου 1834. Όμοιον του υπ' αριθμόν 830 εδόθη προς τον πρεσβύτερο Ευθύμιο Οικονόμου διά την ενορία του χωριού Τσουμπαλάτα. Με την παραπάνω αλληλογραφία παρέλαβε ιερέας στην Τσοπαλνάτα ο Ευθύμιος Οικονόμου, έπειτα όμως από λίγους μήνες παραιτήθηκε και διορίστηκε άλλος ιερέας στο χωριό, ο Ευστάθιος Οικονόμου με τον εξής κώδικα.
Α.Πρ.1253. 10 Μαΐου 1835. Εδόθη τω πρεσβυτέρω Ευσταθίω Οικονόμου η ενορία του καθ' ημάς χωρίου Τσουμπαλάτες αντί του παραιτηθέντος Ευθυμίου.
2130/291/9-10-1836 .Εξεδόθη έγγραφον αφορισμού προς τους ιερείς των χωρίων Τσοπανλατών, Μπεκής Λιανοκλαδίου και Ντερβένη κατά των καταπατούντων μέρος των κτημάτων που έχει ο Δημήτριος Χρηστίδης του χωριού Νταϊτσάς και Αμούρι (Να διαβαστεί στην εκκλησία από τους ιερείς.) Εδώ βλέπουμε ότι την εποχή που ήταν ιερέας ο Ευστάθιος Οικονόμου είχαμε έναν αφορισμό στην περιοχή μας σε κάποιους καταπατητές γης.
Μια ακόμα αναφορά για ιερέα από την Τσοπαλνάτα την έχουμε από το ημερολόγιο του Κασομούλη . 12 Απριλίου 1840. Την αυτήν ανέφερε ο λοχαγός Κρικούκης, ότι ο υιός του παπά ........ τού χωρίου Τζιομπαναλάτες τον εξύβρισε και ζήτησεν ικανοποίησιν ο χωρικός δεν ηρνήθη τούτο παρρησιασθείς ο συνταγματάρχης επρόσταξε να αναφέρει εγγράφως την κατηγορίαν του. Απ' ότι φαίνεται εδώ ο λοχαγός Κρικούκης που εκτελούσε περιπολία στην Τσοπαλνάτα για τον κίνδυνο των ληστών, παρεξηγήθηκε με τον γιο του Παπαστάθη Οικονόμου για άγνωστο λόγο και ο γιος του Παπαστάθη παραδέχτηκε την ενοχή του.
15 Μαΐου 1840. Την αυτήν κατά τάς 5 μ.μ.εκινήσαμεν και μετέβημεν εις το χωρίον Τζιομπαναλάτες εκαταλύσαμεν εις του παπά Στάθη την οικίαν. Στις άδειες γάμου βλέπουμε ότι την περίοδο από το 1857 έως το 1869 ιερέας στην Τσοπαλνάτα ήταν ο Δημήτριος Κωνσταντίνου ,διατέλεσε ιερέας στην Τσοπαλνάτα πιθανόν έως τον Ιούνιο του 1887 όπου τον αντικατέστησε ο Γεώργιος Χρήστου από τις Κομποτάδες.
Ο Γεώργιος Χρήστου χειροτονήθη ιερέας στην Τσοπαλνάτα με την παρακάτω αλληλογραφία. 9 Μαρτίου 1887. α.α.39.Η κοινότητα Τσοπαλνάτας υπέβαλε αίτηση όπως εγκρίνεται εις χειροτονία του προτεινομένου εφημερίου Γεωργίου Χρήστου κατοίκου Κομποτάδων μετά των σχετικών έγγραφων.
20 Μαρτίου 1887 α.α.53 Απάντηση εις έγγραφων της επιτροπής ότι δεν εγκρίνει την εις πρεσβύτερα χειροτονία του Γεωργίου Χρήστου προτεινομένου εις χωριό Τσοπαλνάτες του δήμου Λαμίας. Διότι το χωριό αυτό αποτελείται εξ οικογενειών 30-35 έχει εφημέριο τον Δημήτριο Κωνσταντίνου κατά τον ενοριακό πίνακα. Διότι το απολυτήριο είναι ελλιπές ως φέρουν την υπογραφή ενός νέου μέλους της εφοριακής επιτροπής. Διότι η ιδιόχειρος αναφορά του προτεινομένου δεν είναι επικυρωμένη από την επισκοπή και δε διότι πιστοποιητικό του αρμόδιου ταμείου δεν προσάγει. Ιούνιος 1877. Α.α. 113. Ο επίσκοπος Θαυμακού πιστοποιεί ότι διά την υπ' αριθμόν 505 εγκρίσεως της Ιεράς συνόδου ,ο προταθείς εις χειροτονείαν ιερέας κανονικός εφημέριος του χωριού Τσοπαλνατών της επαρχίας Φθιώτιδος του Δήμου Λαμίας Γεώργιος Χρήστου χειροτονείται υφ΄ημών υποδιάκονος ως διάκονος εις το του ιερέως αξίωμα εν τω ναό του Αγίου Γεωργίου. Διά δέδοντος αυτώ ως βεβαίωση ως ασφάλεια κατακυρωμένη τη διά ημών υπογραφή και σφραγίδα. 26 Ιουνίου 1887 α.α.112 Η σύνοδος εγκρίνει εις πρεσβυτέρου χειροτονία του διά το χωριό Τσοπαλνάτα προτεινομένου υποψηφίου Γεωργίου Χρήστου εκ Κομποτάδων είς αντικατάσταση του πρώην εφημερίου Δημητρίου Κωσταντίνου παραιτησαμένου.

Αρχή φόρμας

Profile

olykos ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΛΑΜΙΑ
Το προφίλ μου

Πολύ δύσκολα θα με συμπαθήσεις.

Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Tags

Αρχείο θεμάτων

Αναζήτηση

Σύνδεσμοι

Lamia Blogs